comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
ԵՐԲԵՄՆԻ ԱՄԵՆԱՊԱՀԱՆՋՎԱԾ ՀԱՂՈՐԴՈՒՄԸ
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԵՐԲԵՄՆԻ ԱՄԵՆԱՊԱՀԱՆՋՎԱԾ ՀԱՂՈՐԴՈՒՄԸ

Անի ՄԱՆԳԱՍԱՐՅԱՆ

Ավագ սերնդից հաճախ կարելի է լսել՝ ՙՄախաթ՚ գրական-երգիծական ռադիոհանդեսի մասին, որը 70-ականներին հնչում էր Ստեփանակերտի մարզային ռադիոյով, և համարվում ամենապահանջված հաղորդումը։ Հեղինակը՝ Վազգեն Օվյանն էր. բանաստեղծ, արձակագիր, երգիծաբան, պարզապես զարմանալի մարդ։ 

Ո՞րն էր ՙՄախաթ՚ -ի հաջողությունը, ի՞նչ են հիշում գործընկերները, ինչպի՞սն էր Վազգեն Օվյանը։

ԿՌԻՎ-ԿՌԻՎՆորեկ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ.- Միշտ էլ մտածել եմ, որ միայնակ մարդ էր Վազգեն Օվյանը, ինքն իր հետ զրուցող, ինքն իրեն պատերազմ հայտարարող, հաճախ ինքն իրենից խռով... ուսածն էլ` ցավ, չարչարանք, նորից կորցնելու` շատերին անծանոթ վախ...
Պոռթկուն մարդ էր, գուցե նույնիսկ չափից դուրս ազնիվ ու անկեղծ։ Բոլորից տարբերվում էր։ Ամբոխից դուրս էր, մարդաշատ վայրերից հավերժ բացակա։ Խոսելիս բառերի ընտրությամբ չէր զբաղվում։ Մի բան էլ ասեմ, եթե ես այսօր ինչ-որ բան եմ գրում, մեղավորներից մեկը հենց Վազգեն Օվյանն է և, եթե լավը չէ մատուցածս, կարող եք հանգիստ նրան էլ մեղադրել։

Image result for Վարդգես ԲԱՂՐՅԱՆՎարդգես ԲԱՂՐՅԱՆ. -Ինձ բախտ է վիճակվել շուրջ 10 տարի աշխատել Վ. Օվյանի հետ։ ՙՄախաթը՚ մեծ հեղինակություն ունեցող հաղորդում էր։ Յուրաքանչյուր ամսվա 20-ին մարզային ռադիոյով հնչում էր՝ եթերում է ՙՄախաթ՚ երգիծական ռադիոհանդեսը, խոսափողի մոտ են՝ Մախաթյանը, Լեղունցը և Խայթունին։Ժողովուրդն անհամբերությամբ էր սպասում այդ հաղորդամանը։ Վազգեն Օվյանն իր յուրահատուկ ոճով, սարկազմով քննադատական խոսք էր բարձրաձայնում խորհրդային տարիներին։
Image result for Ռուդոլֆ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆՌուդոլֆ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ. -Պատկերացնո՞ւմ եք ի’նչ ասել էր այդ տարիներին հանրային թերությունները վեր հանելն ու հումորի տեսքով ժողովրդին ներկայացնելը։ Քանի որ արցախցու հոգեկերտվածքում հումորի զգացումը շատ ավելի մեծ է, պատկերացրեք յուրաքանչյուր ամսվա 20-ին ժողովուրդն ինչպես էր սպասում ՙՄախաթ՚-ի թողարկմանը։ Այն տարիներին մեր մասնաշենքում ունեինք ադրբեջանական ռադիոհաղորդումների բաժին, պատրաստվում էի ուղիղ եթերի, ինձ մոտեցավ թուրք խմբագիր Ջահիդը և ասաց.
-Լսե՞լ ես,հենց նոր ռադիոյով հայտարարեցին, որ Բաքվի հնագետները հայտնաբերել են պատմամշակութային արժեք հանդիսացող մի գտածո, որը մեծ սենսացիա է առաջացրել, իսկ պարզվում է, գիտե՞ս, ինչ են գտել. դույլանման ինչ-որ բան, փորագրված՝ Երևանսկի ալյումինովի զավոդ։ Վազգեն Օվյանն ահա այսպիսի հումորներով էր իր պայքարի ձևն արտահայտում։
Image result for Վարդգես ՕՎՅԱՆՎարդգես ՕՎՅԱՆ. -Չեմ հիշում, թե քանի տարեկան եմ եղել, երբ առաջին անգամ լսել եմ ՙՄախաթ՚ երգիծական հաղորդումը, բայց հիշում եմ, որ ամեն անգամ լսելով ՙՍուսերով պարը՚` Արամ Խաչատրյանի ՙԳայանե՚ բալետից, հասկանում էի, որ սկսվում է հայրիկիս հեղինակած ՙՄիկրոֆոնի մոտ են՝ Մախաթյանը և Լեղունցը՚ հաղորդումը։ Այդ տարիներին արցախցիներին եթե հարցնեին, թե դա ինչ երաժշտություն է և ով է հեղինակը, մարդկանց գերակշիռ մասը զարմանքով կնայեր քեզ ու կասեր. ՙԻ՞նչ է, լուսնի՞ց ես իջել, չգիտե՞ս, որ դա Մախաթի երաժշտությունն է՚։
Այդ տարիներին, յուրաքանչյուր ամսվա 20-ին, ժամը 7-ից հետո Ստեփանակերտի փողոցներում, ինչպես ասում են, լապտերով կարելի էր մարդ փնտրել։ Գրեթե ողջ հասուն բնակչությունը տանը ռադիոյի մոտ սպասում էր ՙՄախաթ՚-ին, որպեսզի իմանա, թե այդ անգամ ով է վերջինիս թիրախը, ում են մի լավ մախաթ ասեղով ծակծկելու, և մի կուշտ ծիծաղի ՙօրվա հերոսի՚ վրա։ Արդեն տարրական դասարանից հստակ գիտեի, որ հաղորդման հեղինակը հայրս է, որ ինքն է գրում ողջ տեքստը և ընտրում հերոսներին։ Գիտեի նաև, որ տեքստը կարդում են ինձ վաղուց ծանոթ դերասաններ Մամիկոն Միքայելյանն ու Սուրեն Համզոյանը։ Հետո հայրս ավելացրեց նաև կին հերոսի` տիկին Խայթունուն, որ սկզբում ներկայացնում էր Թամարա Մելքումյանը, հետո` քեռի Մամիկոնի կին Նվարդ Ասատրյանը։ Դերասաններն այնպես հրաշալի էին ներկայացնում իրենց հերոսներին, որ արցախցիները հենց նրանց էին ՙՄախաթ՚ անվանում։

Վարդգես ԲԱՂՐՅԱՆ. -Ասում են՝ մի օր Վազգեն Օվյանը մտնում է խանութ միս առնելու, իսկ այն ժամանակ հերթը մեծ էր, և նա հանգիստ կանգնած սպասում էր։ Վերջապես իր հերթը հասավ, խանութպանն ասաց, որ վերջին երկու կիլոգրամն է մնացել։ Միսը կշռեց, փաթաթեց և ուզում էր տալ, բայց խանութ մտած նոր այցելուին տեսնելով, ձեռքի փաթեթը ետ քաշեց ու ասաց. ՙԿներեք, Մախաթը գալիս է, իրեն պիտի տամ, թե չէ մի օր էլ ես կհայտնվեմ նրա ձեռքում...՚։

Վարդգես ՕՎՅԱՆ. - Այո, հիշում եմ այդպիսի մի հետաքրքիր դեպք։ Ասում են՝ հետո հայրս սկզբում մի քիչ զարմացած, ապա քթի տակ ժպտալով, շրջվել է ու նայել հանգիստ մսավաճառին մոտեցող ՙՄախաթին՚... Մոտեցողը` վերոհիշյալ տղամարդ դերասաններից մեկը, նկատելով հորս, կարմրել է ու շփոթված կմկմացել. ՙԸնկեր Օվյան, ազնիվ խոսք, սա առաջին դեպքն է։
Այս միջադեպի մասին հայրս հաճախ էր պատմում։ Պատմում էր նաև այդ նույն դերասանների ներկայությամբ և վերջում կեսլուրջ-կեսկատակ ավելացնում, որ ՙՄախաթը՚ հետո իրեն հավաքելով, ասել է. ՙՈչինչ, էս անգամ զիջում եմ, միսը դուք վերցրեք...՚։
Վարդգես ԲԱՂՐՅԱՆ. - Իսկապես, դերասանական կազմը շատ պրոֆեսիոնալ էր, բայց այստեղ ամենակարևորը սցենարն էր, որի հեղինակը երգիծանքի մեծ վարպետ Վ. Օվյանն էր։ Ի դեպ, երբ Օվյանը արձակուրդում էր գտնվում կամ վատառողջ էր, հատկապես կյանքի վերջին տարիներին, ՙՄախաթ՚-ի ծրագիրը գրում էինք ես, Մարսել Պետրոսյանը և Կոմիտաս Դանիելյանը։ Անկեղծ ասած՝ անհամեմատելի էր։
Նորեկ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ. - Ինչ խոսք, հրաշալի էին իրենց գործը մեր դերասանները կատարում, բայց, խոստովանենք, ՙՄախաթի՚-ի հաջողությունը Վազգեն Օվյանն էր։