comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
Items filtered by date: Կիրակի, 11 Օգոստոսի 2019 http://artsakhtert.com Mon, 21 Oct 2019 13:58:15 +0000 Joomla! - Open Source Content Management hy-am SLICE CONCULTING ԱՄԱՌԱՅԻՆ ԲԻԶՆԵՍ ԴՊՐՈՑՆ ԱՐՑԱԽՈՒՄ Է http://artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27279-slice-conculting http://artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27279-slice-conculting SLICE CONCULTING  ԱՄԱՌԱՅԻՆ ԲԻԶՆԵՍ ԴՊՐՈՑՆ ԱՐՑԱԽՈՒՄ Է
Սր­բու­հի ՎԱ­ՆՅԱՆ

Վեր­ջերս Ստե­փա­նա­կեր­տում իր աշ­խա­տանք­նե­րը սկ­սեց Slice conculting բիզ­նես խոր­հր­դատ­վա­կան ըն­կե­րու­թյան կող­մից կազ­մա­կերպ­վող ա­մա­ռա­յին դպ­րո­ցը։ Վա­լեքս գար­դեն հյու­րա­նո­ցա­յին հա­մա­լի­րում հայ­տա­րար­վեց նրա մեկ­նար­կը, կազ­մա­կերպ­վեց շնոր­հան­դես, որ­տեղ ներ­կա­յաց­վեց ա­մա­ռա­յին դպ­րո­ցի ծրա­գի­րը՝ դա­սըն­թա­ցա­վար­նե­րից մե­կի՝ Նա­նե Մաթևո­սյա­նի, ով նաև ըն­կե­րու­թյան հա­մա­հիմ­նա­դիրն է ու նրա ներ­կա­յիս ղե­կա­վա­րը, կող­մից։

Նշենք, որ այն­ցյալ տա­րի կազ­մա­կեր­պու­թյունն ա­ռա­ջին ան­գամ Ար­ցա­խում ներ­կա­յաց­րել էր իր ծրա­գի­րը, ո­րի շնոր­հան­դե­սին ներ­կա են ե­ղել Ար­ցա­խի հա­սա­րա­կա­կան կազ­մա­կեր­պու­թյուն­նե­րի, ե­րի­տա­սարդ­նե­րի հետ աշ­խա­տող կա­ռույց­նե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, ո­րոնք Դպ­րո­ցի ներ­կա­յա­ցուց­չի հետ քն­նար­կել էին հե­տա­գա հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյան հե­ռան­կար­նե­րը։ Ն. Մաթևո­սյանն ըն­կե­րու­թյան ա­նու­նից պատ­րաս­տա­կա­մու­թյուն էր հայտ­նել շա­րու­նա­կել և խո­րաց­նել հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյու­նը, նշե­լով, որ ա­ռա­ջին ան­գամ լի­նե­լով Ար­ցա­խում, բա­վա­կա­նին տպա­վոր­ված է և ու­րախ կլի­նի այս­տեղ հա­ճախ այ­ցե­լե­լու ա­ռիթ­ներ ու­նե­նալ։ Ա­ռի­թը ներ­կա­յա­ցել է, և Slice conculting-ը նո­րից Ար­ցա­խում է։

Ըն­կե­րու­թյու­նը Հա­յաս­տա­նի շու­կա­յում գոր­ծում է ար­դեն 12 տա­րի, մի­ջազ­գա­յին շու­կա դուրս է ե­կել 3 տա­րի ա­ռաջ։ Ան­ցյալ տա­րի ա­մա­ռա­յին դպ­րո­ցը կազ­մա­կերպ­վել էր Աղ­վե­րա­նում, ո­րին ա­ռա­ջին ան­գամ մաս­նակ­ցել են ա­շա­կերտ­ներ նաև Ար­ցա­խից։ Այս տա­րի Ար­ցա­խից մաս­նա­կից­նե­րի թի­վը 11 հո­գի է։ Ընդ­հա­նուր առ­մամբ, մի­ջո­ցառ­մա­նը ներգ­րավ­ված մաս­նա­կից­նե­րի թի­վը 53 է։ Ինչ­պես տե­ղե­կաց­րեց ծրագ­րի ղե­կա­վա­րը, դի­մորդ­նե­րի կոշտ ընտ­րու­թյուն է ե­ղել, ո­րով­հետև մաս­նակ­ցու­թյան հայտ ներ­կայց­րած­նե­րի թի­վը գե­րա­զան­ցում էր 120-ը։ Իսկ թե ինչ ա­ռաջ­նա­հեր­թու­թյուն­ներ են հաշ­վի առն­վում ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վի կող­մից, Ն. Մաթևո­սյանն ա­սաց, որ ի­րենց հա­մար կարևոր չեն ոչ ե­րե­խա­յի ստա­ցած գնա­հա­տա­կան­ներն ու ա­ռա­ջա­դի­մու­թյու­նը դպ­րո­ցում, ոչ նրա վար­քը։ Ա­ռա­ջին հեր­թին ու­շադ­րու­թյուն է դարձ­վում տրա­մա­բա­նու­թյա­նը, ստեղ­ծա­րար մտ­քին, այս կամ այն ի­րա­վի­ճա­կում կողմ­նո­րոշ­վե­լու կա­րո­ղու­թյա­նը, ներ­քին պո­տեն­ցիա­լին ու այդ պո­տեն­ցիա­լը զար­գաց­նե­լու, ուղ­ղոր­դե­լու և օգ­տա­գոր­ծե­լու նրա հմ­տու­թյա­նը։ Հաշ­վի է առն­վում նաև այն, թե ինչ­պես է նա կա­րո­ղա­նում ըն­կա­լել, յու­րաց­նել, վեր­լու­ծել և օգ­տա­գոր­ծել ստա­ցած տե­ղե­կատ­վու­թյու­նը։

Summer Business School 2019-ը՝ 14-ից 19 տա­րե­կան ե­րի­տա­սարդ­նե­րի հա­մար կկա­յա­նա ինչ­պես կազ­մա­կեր­պիչ­նե­րի ֆի­նա­սա­վոր­մամբ, այն­պես էլ հո­վա­նա­վոր­նե­րի ա­ջակ­ցու­թյամբ: Ինչ­պես նշել է Ն. Մաթևո­սյա­նը, դպ­րո­ցի նպա­տա­կը նոր, տա­ղան­դա­վոր ու շնոր­հա­լի ե­րե­խա­ներ գտ­նելն ու նրանց մոտ բիզ­նե­սի հետ կապ­ված հմ­տու­թյուն­նե­րի ձևա­վո­րումն է։ Նա­խա­ձեռ­նու­թյու­նը ըն­կե­րու­թյա­նը հնա­րա­վո­րու­թյուն է տա­լիս ընտ­րել կադ­րեր, իսկ ե­րե­խա­նե­րին՝ կողմ­նո­րոշ­վել մաս­նա­գի­տու­թյան մեջ, ին­տեգր­վել ժա­մա­նա­կա­կից բիզ­նես մի­ջա­վայ­րին և տե­ղե­կատ­վա­կան տեխ­նո­լո­գիա­նե­րի ո­լոր­տին ու պրո­ֆե­սիո­նալ ճա­նա­պար­հի լավ սկիզբ ա­պա­հո­վել, քա­նի որ ա­մա­ռա­յին դպ­րո­ցը մաս­նա­գի­տա­կան պրակ­տի­կա­յի, հա­սա­կա­կից­նե­րի հետ փոր­ձի փո­խա­նակ­ման ու կա­յա­ցած գոր­ծա­րար­նե­րի հետ շփում­ներ ու հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյան հնա­րա­վո­րու­թյուն է տա­լիս, աշ­խա­տան­քա­յին հե­ռան­կար­ներ բա­ցում։

Մաս­նա­վո­րա­պես, գործ­նա­կան կա­պեր ստեղ­ծե­լու նպա­տա­կով մեկ տար­վա ըն­թաց­քում ե­րի­տա­սարդ­ներն այ­ցե­լում են գոր­ծող խո­շո­րա­գույն ըն­կե­րու­թյուն­ներ, հան­դի­պում այդ ըն­կե­րու­թյուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րի և աշ­խա­տա­կից­նե­րի հետ, ծա­նո­թա­նում նրանց փոր­ձին:
Այս ան­գամ հյու­րըն­կալ­վե­լով Ար­ցա­խում, մաս­նա­կից­նե­րը հնա­րա­վո­րու­թյուն են ստա­նա­լու լի­նել Ար­ցա­խի տե­սար­ժան վայ­րե­րում։ Տաս­ներ­կու օր ապ­րե­լու և աշ­խա­տե­լու են Վա­լեքս Գար­դեն հյու­րա­նո­ցա­յին հա­մա­լի­րում, ո­րը նրանց ա­պա­հո­վե­լու է ինչ­պես հար­մա­րա­վետ աշ­խա­տան­քա­յին մի­ջա­վայ­րով, այն­պես էլ ակ­տիվ հան­գս­տի գե­րա­զանց պայ­ման­նե­րով։

Ընդ­հա­նուր առ­մամբ, դա­սըն­թաց­նե­րը տևե­լու են 40-ա­կան ժամ՝ բիզ­նե­սի և IT ո­լորտ­նե­րում։ Ա­մա­ռա­յին դպ­րո­ցի մաս­նա­կից­նե­րի հա­մար կլի­նեն էքս­կուր­սիա­ներ, կկազ­մա­կերպ­վի ակ­տիվ հան­գիստ՝ խա­ղեր, մար­զա­կան մր­ցում­ներ, կտր­վի հյու­րա­նո­ցի լո­ղա­վա­զա­նից, մար­զաս­րա­հից ու թե­նի­սի բա­ցօ­թյա կոր­տից օգտ­վե­լու հնա­րա­վո­րու­թյուն։

Նշենք, որ Ա­մա­ռա­յին Բիզ­նես դպ­րո­ցը ստեղծ­վել է 2017 թ. Slice Consulting ըն­կե­րու­թյան կող­մից ՝ ակ­տիվ ե­րի­տա­սար­դու­թյան հա­մար։

Նշենք, որ այս բիզ­նես դպ­րո­ցը վճա­րո­վի է, ար­ժե­քը տա­տան­վում է՝ կապ­ված աշ­խա­տան­քի կազ­մա­կերպ­ման վայ­րի ընտ­րու­թյու­նից, ծրագ­րից, հո­վա­նա­վոր­նե­րից։ Նա­նե Մաթևո­սյա­նը լրագ­րող­նե­րի հետ զրույ­ցում ա­սաց, որ այս ան­գամ այն կազ­մել է մի­ջի­նը 250 հա­զար դրամ։ Ու­սա­նող­նե­րին կտր­վի նաև կր­թա­թո­շակ՝ու­սուց­ման ար­ժե­քի մոտ 60 տո­կո­սի սահ­ման­նե­րում, ին­չը նշա­նա­կում է, որ ու­սուց­ման ար­ժե­քը կն­վա­զի։
12 օր­վա ըն­թաց­քում Դպ­րո­ցի մաս­նա­կից­նե­րը կլ­սեն հրա­վիր­ված դա­սըն­թա­ցա­վար­նե­րին, ո­րոնք բիզ­նե­սում հա­ջո­ղու­թյուն գրան­ցած ան­հատ­ներ ու ՏՏ մաս­նա­գետ­ներ են, կներ­կա­յաց­նեն ի­րենց նա­խագ­ծե­րը հայ­տա­րար­ված մր­ցույթ­նե­րին։ Հաղ­թող­նե­րին սպաս­վում են ա­նակն­կալ­ներ։ Վեր­ջում նրանք կս­տա­նան հա­վաս­տագ­րեր, ո­րոնք որ­պես ա­ռա­վե­լու­թյուն են դիտ­վե­լու մի­ջազ­գա­յին կամ տե­ղա­կան բու­հեր ըն­դու­նե­լու­թյան ժա­մա­նակ։ Ըն­կե­րու­թյու­նը տրա­մադ­րում է նաև ե­րաշ­խա­վո­րագ­րեր։

 

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Սոցիալական Mon, 12 Aug 2019 19:45:42 +0000
ԼՈՒ­ՍԱ­ՁՈՐ http://artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27278-2019-08-12-19-43-37 http://artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27278-2019-08-12-19-43-37 ԼՈՒ­ՍԱ­ՁՈՐ
Լու­սի­նե ՇԱ­ԴՅԱՆ

Աս­կե­րա­նի շր­ջա­նի Լու­սա­ձոր հա­մայն­քում ենք: Ընդ­հա­նուր պատ­կերն այն­քան էլ մխի­թա­րա­կան չէր: Գյու­ղա­կան ա­վան­դա­կան ա­ռօ­րյան մի տե­սակ գու­նա­թափ­ված, խամ­րած էր: Եր­բեմ­նի շեն ու վար­քար գյուղն այ­սօր նոր ե­րանգ­ներ չու­նի: Ինչ­պես կա­տա­կում են տա­րեց­նե­րը՝ Լու­սա­ձորն այ­սօր վե­րած­վել է "մթ­նա­ձո­րի": 

Գյու­ղի բուժս­պա­սարկ­ման առ­կա պայ­ման­նե­րին ծա­նո­թա­նա­լու հա­մար այ­ցե­լե­ցինք բուժ­կետ:

Տպա­վո­րու­թյու­նից ծն­ված տրա­մադ­րու­թյունս միան­գա­մից փոխ­վեց, երբ բուժ­կե­տում ինձ դի­մա­վո­րեց ե­րի­տա­սարդ ու ժպ­տա­դեմ Նել­լի Ա­ռա­քե­լյա­նը՝ գյու­ղի Բու­ժակ ման­կա­բար­ձա­կան կե­տի վա­րիչն ու միակ բուժ­քույ­րը:

Նել­լին այն ե­զա­կի ե­րի­տա­սարդ­նե­րից է, ո­րին հան­դի­պե­ցինք գյու­ղում: Ա­մեն բնա­գա­վա­ռում էլ ե­րի­տա­սարդ կադ­րի ներ­կա­յու­թյու­նը հա­ճե­լի է և ու­րա­խաց­նող: Ար­մատ­նե­րով կապ­ված չէ գյու­ղին. ծնն­դով Մար­տու­նու շր­ջա­նի Ծո­վա­տեղ գյու­ղից է, ա­մուս­նա­ցած՝ Աս­կե­րա­նի շր­ջա­նի Այ­գես­տան գյու­ղում: 2015 թվա­կա­նից է աշ­խա­տում Լու­սա­ձո­րի ԲՄԿ- ում: Ներ­կա­յաց­նե­լով բուժ­կե­տի աշ­խա­տան­քա­յին ա­ռօ­րյան և ի­րա­կա­նաց­վող բուժս­պա­սարկ­ման ընդ­հա­նուր ըն­թա­ցա­կար­գը, նաև ա­սաց, որ ի­րենք մշ­տա­պես կա­պի մեջ են ո­լոր­տի մաս­նա­գետ­նե­րի հետ: Բուժ­կետն ա­պա­հով­ված է անհ­րա­ժեշտ քա­նա­կու­թյամբ դե­ղո­րայ­քով, ախ­տա­հա­նիչ նյու­թե­րով ու բժշ­կա­կան պա­րա­գա­նե­րով: Սա­կայն աշ­խա­տան­քա­յին պայ­ման­նե­րը լիո­վին չեն հա­մա­պա­տաս­խա­նում ժա­մա­նա­կա­կից չա­փա­նիշ­նե­րին ու այն­քան էլ բա­րեն­պաստ չեն լիար­ժեք բուժս­պա­սարկ­ման ի­րա­կա­նաց­ման հա­մար: Խմե­լու և ո­ռոգ­ման ջրի խնդ­րով պայ­մա­նա­վոր­ված, բուժ­կե­տում էլ ջուր չկա: Ա­սում է, որ աղ­բյու­րից է ջուր բե­րում: Բուժ­կե­տը չի ջե­ռուց­վում, ուս­տի ձմ­ռանն այն­տեղ նս­տել ան­գամ հնա­րա­վոր չէ, ուր մնաց բուժս­պա­սար­կում ի­րա­կա­նաց­նե­լը:

Վաղն­ջա­կան ժա­մա­նակ­նե­րից գոր­ծող բուժ­կե­տը հիմ­նա­նո­րոգ­վել էր Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցյալ Նա­հանգ­նե­րի Մի­ջազ­գա­յին Զար­գաց­ման Գոր­ծա­կա­լու­թյան մի­ջոց­նե­րով` Ար­ցա­խի Մար­դա­սի­րա­կան Ծրագ­րի շր­ջա­նակ­նե­րում, 2005 թվա­կա­նին: Ընդ­հա­նուր առ­մամբ, հա­մայն­քի բնա­կիչ­նե­րի նկատ­մամբ սահ­ման­ված է բուժ­վե­րահս­կո­ղու­թյուն: Աշ­խա­տան­քա­յին ժա­մե­րին ԲՄԿ- ի վա­րի­չի ու բուժք­րոջ դեր ստանձ­նած Նել­լին ըն­դու­նում է ամ­բու­լա­տոր հի­վանդ­նե­րին, ցու­ցա­բե­րում ա­ռա­ջին բու­ժօգ­նու­թյու­նը, ի­րա­կա­նաց­նում է պար­տա­դիր տնա­յին այ­ցեր, բար­դու­թյուն­նե­րի դեպ­քում հի­վանդ­նե­րին ու­ղեգ­րում Աս­կե­րա­նի շր­ջա­նա­յին բուժ­միա­վո­րում: ՙՔա­նի որ գյու­ղում հիմ­նա­կա­նում մե­ծա­հա­սակ­ներ են՝ 30-40 հո­գի, և ոչ բո­լորն են ի վի­ճա­կի բուժ­կետ հաս­նե­լու, ինքս եմ պար­բե­րա­բար այ­ցե­լում նրանց՚,- ա­սում է Նել­լին՝ ոգևոր­ված իր կա­տա­րած գոր­ծով:

Մեր զրույ­ցին միա­ցավ 90-ա­մյա Շու­րա պա­պի­կը, ե­կել էր հեր­թա­կան ան­գամ կշռ­վե­լու: Կշեռ­քը ցույց տվեց, որ չորս կի­լոգ­րամ նի­հա­րել է: Սա­կայն հի­սուն­վեց կի­լոգ­րամ քա­շը չընկ­ճեց ա­ռող­ջու­թյա­նը հետևող պա­պի­կին: Ինքն ի­րեն ոգևո­րե­լով ա­սում է՝ մի քա­նի ամս­վա ըն­թաց­քում եր­կու կի­լոգ­րա­մով նի­հա­րելն այն­քան էլ վտան­գա­վոր չէ: Գո­հար տա­տի­կին էլ ճն­շումն էր ան­հան­գս­տաց­նում: Ա­սում է՝ Նել­լին մեր շտապ օգ­նու­թյունն է: Ե­րի­տա­սարդ ու ե­ռան­դով լե­ցուն բուժք­րո­ջը գյու­ղում բո­լորն են սի­րում: Նել­լին էլ իր հեր­թին բո­լո­րին վե­րա­բեր­վում է թոռ­նու­հու հո­գա­տա­րու­թյամբ ու ջեր­մու­թյամբ:

Բուժ­քույ­րը հետևո­ղա­կան է նաև նո­րա­ծին­նե­րի նկատ­մամբ: Ըն­թա­ցիկ տա­րում ար­դեն ե­րեք նո­րա­ծին է ըն­դու­նել, 3-4 ան­գամ պար­տա­դիր այ­ցե­լում է նրանց: Իսկ ա­վե­լի տա­րի­քով ե­րե­խա­նե­րը սո­վո­րա­բար ստուգ­վում են բուժ­կե­տում: Բուժ­կե­տի վա­րի­չը տե­ղե­կաց­րեց, որ գյու­ղում քսա­նյոթ ե­րե­խա կա: Շա­բա­թա­կան մեկ ան­գամ էլ դպ­րոց է այ­ցե­լում: Մեկ եր­թու­ղա­յի­նից օգտ­վե­լով, մեկ էլ ոտ­քով գյուղ հաս­նե­լով, ե­րի­տա­սարդ բուժ­քույ­րը միշտ Լու­սա­ձոր­ցի­նե­րի կող­քին է՝ պատ­րաստ ցու­ցա­բե­րե­լու ա­ռա­ջին բու­ժօգ­նու­թյու­նը՝ շա­ղախ­ված ջեր­մու­թյամբ ու հո­գա­ծու­թյամբ:

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Սոցիալական Mon, 12 Aug 2019 19:38:41 +0000
ՍԿԶԲՈՒՆՔԸ՝ ՈՐԱԿԻ ՊԱՏՇԱՃ ՄԱԿԱՐԴԱԿ http://artsakhtert.com/arm/index.php/economy/item/27277-2019-08-12-19-33-28 http://artsakhtert.com/arm/index.php/economy/item/27277-2019-08-12-19-33-28 ՍԿԶԲՈՒՆՔԸ՝ ՈՐԱԿԻ ՊԱՏՇԱՃ ՄԱԿԱՐԴԱԿ
"Խա­չեն­շին" ՓԲ ըն­կե­րու­թյու­նը…
]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Տնտեսական Mon, 12 Aug 2019 19:27:30 +0000
ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ՌԱԶՄԱՕԴԱՅԻՆ ՈՒԺԵՐԻ ԱՌԱՍՊԵԼԸ http://artsakhtert.com/arm/index.php/politics/item/27276-2019-08-12-19-16-42 http://artsakhtert.com/arm/index.php/politics/item/27276-2019-08-12-19-16-42 ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ՌԱԶՄԱՕԴԱՅԻՆ ՈՒԺԵՐԻ ԱՌԱՍՊԵԼԸ
Վահ­րամ Ա­ԹԱ­ՆԵ­ՍՅԱՆ

Մա­մու­լում տե­ղե­կու­թյուն է տա­րած­վել, որ ադր­բե­ջա­նա­կան բա­նա­կը Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում ճա­նաչ­վել է ա­մե­նաու­ժե­ղը։ Ին­չի՞ հի­ման վրա են տր­վում նման գնա­հա­տա­կան­նե­րը։ Հաշ­վի են առն­վում զին­ված ու­ժե­րի թվա­քա­նա­կը, սպա­ռա­զին­վա­ծու­թյու­նը եւ այլ, ոչ այն­քան էա­կան չա­փո­րո­շիչ­ներ։

Ե­թե հաշ­վի առ­նենք, որ պաշ­տո­նա­պես Ադր­բե­ջա­նի բնակ­չու­թյու­նը կազ­մում է 10 մի­լիոն, ա­պա, բնա­կա­նա­բար, այդ եր­կի­րը զո­րա­հա­վա­քա­յին ռե­սուրս­նե­րի ա­ռա­վե­լու­թյուն ու­նի Հա­յաս­տա­նի եւ Վրաս­տա­նի նկատ­մամբ։ Ադր­բե­ջա­նը վեր­ջին տաս­նա­մյա­կում մի­լիար­դա­վոր դո­լար­ներ է ծախ­սել սպա­ռա­զի­նու­թյուն­նե­րի գն­ման նպա­տա­կով, ուս­տի այս կամ այն զի­նա­տե­սա­կի ա­ռու­մով ու­նի թվա­յին ա­ռա­վե­լու­թյուն։ Այդ թվում պաշ­տո­նա­կան քա­րոզ­չու­թյու­նը հատ­կա­պես ըն­դգ­ծում է ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րի պա­րա­գան՝ հա­մա­րե­լով, որ Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի եր­կն­քում Ադր­բե­ջա­նը պար­զա­պես մր­ցակ­ցու­թյու­նից վեր կար­գա­վի­ճա­կում է։

Ի­րոք, Ադր­բե­ջա­նը վեր­ջին տա­րի­նե­րին ձեռք է բե­րել մի քա­նի տաս­նյակ ռազ­մա­կան ինք­նա­թիռ­ներ եւ ուղ­ղա­թիռ­ներ։ Հու­լի­սի 24 ին կոր­ծան­վել է Ադր­բե­ջա­նի ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րի ՄԻԳ-29 կոր­ծա­նի­չը, ո­րը գի­շե­րա­յին ժա­մե­րին ի­րա­կա­նաց­նում էր պլա­նա­յին ու­սում­նա-վար­ժա­կան թռիչք։ Պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան տա­րա­ծած հա­ղոր­դագ­րու­թյունն ա­սում է, որ կոր­ծա­նիչն ա­մե­նայն հա­վա­նա­կա­նու­թյամբ ըն­կել է Կաս­պից ծո­վը, ի­րա­կա­նաց­վում են ո­րո­նո­ղա­կան աշ­խա­տանք­ներ։ Հայտ­նի է օ­դա­չուի ինք­նու­թյու­նը՝ փոխ­գն­դա­պետ Ռա­շադ Ա­թա­քի­շիեւ։ Նա 34 տա­րե­կան էր։ Ա­թա­քի­շիեւն ա­մուս­նա­ցած էր Ադր­բե­ջա­նի նա­խա­գա­հի նախ­կին խոր­հր­դա­կան Գա­բիլ Հու­սե­յին­լիի դս­տեր հետ, ու­նի եր­կու ա­րու զա­վակ։

Հու­սե­յին­լին, որ ներ­կա­յումս հա­մար­վում է Ադր­բե­ջա­նի ա­ռա­ջա­տար քա­ղա­քա­գետ­նե­րից մե­կը, մա­մու­լին տե­ղե­կաց­րել է, որ հայտ­նա­բեր­վել է խոր­տակ­ված ինք­նա­թի­ռը։ Ա­ղե­տը տե­ղի է ու­նե­ցել Բաք­վից հյու­սիս գտն­վող Խի­զիի շր­ջա­նում՝ Գիզ­լյա եւ Շու­րա­բադ ա­վան­նե­րի մի­ջա­կայ­քի օ­դա­յին տա­րած­քում: ՄԻԳ-29-ն, ի­րոք, ըն­կել է Կաս­պից ծո­վը։ Օ­դա­չուի ճա­կա­տա­գի­րը պաշ­տո­նա­պես մնում է ան­հայտ, բայց ար­դեն ոչ ոք չի կաս­կա­ծում, որ նա զոհ­վել է։ Ու­սում­նա-վար­ժա­կան թռիչք ի­րա­կա­նաց­նող կոր­ծա­նի­չի հետ կա­պը խզ­վել է հու­լի­սի 24 –ին՝ ժա­մը 22։00-ի սահ­ման­նե­րում, նույն պա­հին էլ այն դուրս է ե­կել ռա­դար­նե­րի տե­սա­նե­լիու­թյան տի­րույ­թից։

Ադր­բե­ջան­ցի փոր­ձա­գետ­նե­րը դժ­վա­րու­թյամբ են խո­սում ա­ղե­տի հնա­րա­վոր պատ­ճառ­նե­րի մա­սին։ Այ­դու­հան­դերձ, մա­մու­լում տեղ է գտել պա­հես­տա­զո­րի գն­դա­պետ Ա­լիե­ւի տե­սա­կե­տը։ Նա կար­ծում է, որ վեր­ջին տա­րի­նե­րին ձեռք­բեր­ված ՄԻԳ կոր­ծա­նիչ­նե­րի ծա­գու­մը մնում է չպար­զա­բան­ված։ Դրանք ռու­սա­կա՞ն, թե՞ ուկ­րաի­նա­կան ար­տադ­րու­թյան են՝ ոչ ոք չգի­տի։ Ադր­բե­ջան­ցի նախ­կին զին­վո­րա­կանն, այս­պի­սով, կաս­կած է հայտ­նել, որ ռու­սա­կա­նի ան­վան տակ, հնա­րա­վոր է, ձեռք են բեր­վել ուկ­րաի­նա­կան ար­տադ­րու­թյան կոր­ծա­նիչ­ներ, ո­րոնք այն­քան էլ հու­սա­լի չեն։

Ե­թե այդ տե­սա­կե­տը հա­մա­պա­տաս­խա­նում է ի­րա­կա­նու­թյա­նը, ա­պա պետք է փաս­տել, որ Ադր­բե­ջա­նում սպա­ռա­զի­նու­թյուն­նե­րի ձեռք­բեր­ման գոր­ծըն­թացն ու­ղեկց­վում է փո­ղե­րի լվաց­մամբ, ներ­կր­վում են այն­պի­սի սպա­ռա­զի­նու­թյուն­ներ, ո­րոնք, մեղմ ա­սած, ար­դիա­կան չեն։ ՄԻԳ-29-ի կոր­ծա­նումն աս­վա­ծի վառ ա­պա­ցույցն է, ո­րով­հե­տեւ բո­լոր փոր­ձա­գետ­նե­րը միա­բե­րան պն­դում են, որ փոր­ձա­ռու օ­դա­չուն հա­զիվ թե սխալ գոր­ծած լի­նի։ Հիմ­նա­կան տպա­վո­րու­թյունն այն է, որ ի­րեն չի ար­դա­րաց­րել կոր­ծա­նի­չի տեխ­նի­կա­կան հա­մա­կար­գը։ Այն­քան, որ չի աշ­խա­տել ան­գամ կա­տա­պուլ­տը, եւ օ­դա­չուն զրկ­վել է խոր­տակ­վող ինք­նա­թի­ռից փրկ­վե­լու հնա­րա­վո­րու­թյու­նից։ Փաս­տի առ­թիվ ռազ­մա­կան դա­տա­խա­զու­թյու­նը քրեա­կան գործ է հա­րու­ցել։

Բայց ման­րա­մաս­նու­թյուն­նե­րը հա­սա­րա­կու­թյու­նից պահ­վում են գաղտ­նի։ Ստեղծ­վել է ա­ղե­տի հե­տաքն­նու­թյան հար­ցե­րով հանձ­նա­ժո­ղով, ո­րը գլ­խա­վո­րում է պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րար Հա­սա­նո­վը։ Ա­ռա­ջին ո­րո­շումն ար­դեն ըն­դուն­վել է՝ պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րա­րի հրա­մա­նով դա­դա­րեց­վել են բո­լոր տե­սա­կի ու­սում­նա-վար­ժա­կան թռիչք­նե­րը՝ մին­չեւ չպարզ­վի ՄԻԳ-29-ի խոր­տակ­ման պատ­ճա­ռը։

Որ­քան կա­րե­լի է հաս­կա­նալ՝ ադր­բե­ջա­նա­կան լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րի հա­մար դա հիմ­նա­վո­րա­պես փակ թե­մա է։ Հա­տուկ հայ­տա­րա­րու­թյուն է տա­րա­ծել ՊՆ մա­մու­լի խոս­նակ Դար­գահ­լին եւ սո­ցիա­լա­կան ցան­ցե­րի օգ­տա­տե­րե­րին կոչ ա­րել զերծ մնալ ՙչճշտ­ված տե­ղե­կու­թյուն­ներ տա­րա­ծե­լուց՚։ Խոսքն ին­չի՞ մա­սին է՝ դժ­վար է են­թադ­րել։ Միա­ժա­մա­նակ մա­մու­լում մեկ-եր­կու հրա­պա­րա­կում է հայ­տն­վել այն մտա­հո­գու­թյամբ, թե ին­չու՞ ֆի­նան­սա­կան բա­վա­րար մի­ջոց­ներ ու­նե­նա­լով՝ Ադր­բե­ջա­նը շա­րու­նա­կում է սպա­ռա­զի­նու­թյուն­ներ ձեռք բե­րել հիմ­նա­կա­նում Ռու­սաս­տա­նից, ընդ ո­րում՝ դե­ռեւս խոր­հր­դա­յին ար­տադ­րու­թյան։ Ե­րե­ւի դրանց շար­քին է դաս­վում նաեւ ՄԻԳ-29 կոր­ծա­նի­չը, որ մին­չեւ վեր­ջերս հա­մար­վում էր Ադր­բե­ջա­նի ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րի հպար­տու­թյու­նը։
Ինչ­քա՞ն ժա­մա­նակ կպա­հանջ­վի ա­ղե­տի պատ­ճառ­նե­րը պար­զե­լու հա­մար։ Դրա­նից հե­տո ի՞նչ ո­րո­շում կըն­դու­նի Իլ­համ Ա­լիե­ւը։ Ա­մե­նայն հա­վա­նա­կա­նու­թյամբ՝ կդր­վի ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րի ար­դիա­կա­նաց­ման խն­դիր։ Ներ­կա­յիս ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րի ա­ռաս­պե­լը պսա­կա­զերծ­ված է։ Բայց որ­տե­ղի՞ց ձեռք բե­րել նո­րա­գույ­նը։

 

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Քաղաքական Mon, 12 Aug 2019 18:39:21 +0000
ԺՈ­ՂՈՎՐ­ԴԻ ԾԱ­ՌԸ http://artsakhtert.com/arm/index.php/2019-02-09-10-18-06/item/27275-2019-08-12-18-31-36 http://artsakhtert.com/arm/index.php/2019-02-09-10-18-06/item/27275-2019-08-12-18-31-36 ԺՈ­ՂՈՎՐ­ԴԻ ԾԱ­ՌԸ
Նո­րեկ ԳԱՍ­ՊԱ­ՐՅԱՆ

Ես սի­րում եմ մե­նա­կու­թյու­նը։ Եվ սա ա­մենևին էլ ռո­ման­տիկ վի­ճակ չէ, ոչ էլ՝ գո­նե պոե­զիա։ Սա փա­խուստ էլ չէ։ Ուղ­ղա­կի հրա­շա­լի է, երբ ոչ մե­կը չի կանգ­նում իմ ու իմ միջև, չի մի­ջամ­տում մեր զրույ­ցին, չի փոր­ձում հաշ­տեց­նել մեզ, դա­սեր տալ, խառն­վել մեր ներ­քին գոր­ծե­րին։ Ճիշտ է, ո­րոշ ժա­մա­նակ անց ինքս ինձ­նից ձանձ­րա­ցած, հիաս­թափ­ված ու հոգ­նած վե­րա­դառ­նում եմ բո­լո­րի կող­մից ըն­դու­նե­լի իմ նախ­կին կեն­ցա­ղա­վա­րու­թյա­նը, բայց այն­տեղ էլ հաս­տատ­վել չեմ կա­րո­ղա­նում։ Եվ հաս­կա­նում եմ, որ իմ կռիվն ինձ հետ է, որ ոչ մե­կը մե­ղա­վոր չէ իմ ան­տար­բե­րու­թյան, իմ դժ­գո­հու­թյան, իմ ծու­լու­թյան ու ան­զո­րու­թյան մեջ։ Ես ուղ­ղա­կի չեմ կա­րո­ղա­նում ինքս ինձ հա­մո­զել, որ ա­մենևին էլ վատ չէ բո­լո­րից տար­բեր­վե­լը, ու­րիշ­նե­րի նման չմ­տա­ծե­լը, սե­փա­կան գա­ղա­փար­նե­րով ո­ղող սկզ­բունք­նե­րին վս­տա­հելն ու հետևե­լը, որ ես էլ կա­րող եմ ինչ-որ բան փո­խել մի­լիո­նա­վոր մարդ­կան­ցով բնա­կեց­ված, ըն­դար­ձակ, հա­ճախ ոչ հա­ճե­լի ու հաս­կա­նա­լի այս տա­րածք­նե­րը, ո­րը աշ­խարհ է կոչ­վում կամ` Եր­կիր մո­լո­րակ։ Ի վի­ճա­կի չեմ հաս­կա­նալ նաև, թե ին­չու են մեզ խա­բել՝ ա­նընդ­հատ կրկ­նե­լով, որ պատ­մու­թյան շար­ժիչ ու­ժը ժո­ղո­վուրդն է։ Ծի­ծա­ղե­լի է։ Ա­սեմ, որ եր­բեք էլ չեմ հա­վա­տա­ցել ու ինձ չի ոգևո­րել այդ մո­նու­մեն­տալ սու­տը։ Եվ ինչ­քան փոր­ձել եմ շո­շա­փել այդ ՙշար­ժի­չը՚, այն այն­քան դար­ձել է վե­րա­ցա­կան, հո­րի­նո­վի, շի­նած, այն­քա՛ն հե­ռու... ա­նի­րա­կան էլ...

Չեմ ու­զում հարց­նել՝ կա՞ մե­կը, ով հա­վա­տում է դրան, ով այդ հո­րին­ված­քի հա­մար պատ­րաստ է ա­նի­մաստ խի­զա­խու­մի, կա­խա­ղան հան­վե­լու, խա­րույկ նետ­վե­լու... Ի­հար­կե, բո­լոր ժա­մա­նակ­նե­րում, բո­լոր ժո­ղո­վուրդ­նե­րի մեջ էլ գտն­վում են այս­պի­սի­նե­րը, ա­ռանց նույ­նիսկ ի­րար ճա­նա­չե­լու ու ա­ռանց գա­ղա­փա­րի, քնած, թե` ար­թուն, հպար­տո­րեն կանգ­նում են ի­րար կող­քի ու վան­կար­կում ի­րենց նոր տի­րոջ ա­նու­նը։ Եվ սա նո­րու­թյուն չէ, սա կար­գին, դա­րե­րի ըն­թաց­քում մշակ­ված ըն­թացք է, ա­նընդ­մեջ կրկն­վող, բայց հա­ճույ­քով մա­տուց­վող, հա­ճախ, իբրև նո­րու­թյուն ու ժա­մա­նա­կա­կից մտա­ծո­ղու­թյան ար­դյունք կամ ար­տա­հայ­տու­թյուն։ Եվ յու­րա­քան­չյուր ան­հատ, հա­մայ­նա­կան մտա­ծո­ղու­թյու­նից դուրս ապ­րող մե­կը ի­րա­վունք ու­նի  գո­նե ինքն  ի­րեն  եր­բեմն հարց­նել՝ ո՞վ է  ժո­ղո­վուր­դը և որ­տե՞ղ է բնակ­վում։ Կար­ծում եմ, ով էլ փոր­ձի պա­տաս­խա­նել, չի ստաց­վե­լու, հա­վա­տա­ցող չի լի­նե­լու, ո­րով­հետև  մենք վա­ղուց ենք զրկ­վել այդ հար­ցին պա­տաս­խա­նե­լու ի­րա­վուն­քից, ու­զում եմ ա­սել, մենք այդ հար­ցի  պա­տաս­խա­նը թո­ղել ենք ինչ-որ  տեղ ու մո­ռա­ցել։ Եվ հենց դա էլ  հրա­շա­լի  պայ­ման­ներ է ստեղ­ծում յու­րա­քան­չյու­րին խո­սե­լու այդ վե­րա­ցա­կան երևույ­թից, ու­զում եմ ա­սել՝ ժո­ղովր­դի  ա­նու­նից։ Ա­նըն­կա­լե­լի բան է, մի  քա­նի հո­գի ի­րար կող­քի ժո­ղո­վուրդ են, ի­րա­րից նույ­նիսկ մի քա­նի քայլ հե­ռու՝ ոչ ժո­ղո­վուրդ։ Պարզ­վում է, որ այդ ժո­ղովր­դի փո­խա­րեն մե­կը միշտ մտա­ծում է, ո­րո­շում­ներ կա­յաց­նում, գա­ղա­փար­ներ մո­գո­նում, այ­սինքն՝ այդ ժո­ղովր­դին զր­կում մտա­ծե­լու, ինք­նու­րույն քայլ ա­նե­լու, նույ­նիսկ խո­սե­լու ի­րա­վուն­քից ու հնա­րա­վո­րու­թյու­նից։ Ու­զում եմ ա­սել, ե­թե ես դառ­նում եմ ժո­ղո­վուրդ, պար­տա­վոր եմ իմ մտա­ծա­ծը, իմ սկզ­բունք­նե­րը, իմ գա­ղա­փար­նե­րը, իմ տես­լա­կան­նե­րը դնել հե­ռու մի տեղ, ու­զում եմ ա­սել` մա­տա­ղել հա­մայ­նա­կան մտա­ծու­մին ու ա­սել այն, ինչ բո­լո­րը, ա­նել այն, ինչ մնա­ցա­ծը, քայ­լել այն­պես, ինչ­պես այդ անտ­րա­մա­բա­նա­կան զանգ­վա­ծը։

Մի բան ա­սեմ, ու­զես-չու­զես պի­տի ըն­դու­նես։ Դա իմ պատ­կե­րաց­րած, իմ ի­մա­ցած ժո­ղովր­դի հետ ոչ մի կապ չու­նի։ Ժո­ղո­վուր­դը հե­ռա­վոր մի գյու­ղում օր ու գի­շեր տք­նող, իմ տե­սած, իմ ճա­նա­չած Հա­րու­թյունն էր։ Ոչ մե­կը նրա նման չէր դա­տում։ Ա­սում էր` եր­կիրն ինձ­նից չօգտ­վեց, թու­լա­նա­լու է, եր­կի­րը իմ տե­ղը չի­մա­ցավ, ժա­մա­նա­կից շուտ է ծե­րա­նա­լու... Եվ ոչ մե­կը չէր կա­րող նրան այլ բան հա­մո­զել, ստի­պել հրա­ժար­վել այդ մտ­քե­րից։ Դա հնա­րա­վոր բան չէր, մե­նակ էլ էր այդ­պես, հա­զա­րի մեջ էլ։ Իր ըն­կեր Հա­մո­յի կող­քին էլ, վե­րից ե­կա­ծի կող­քին էլ։ Բա՛ ոնց։

-Մարդն ինքն ի­րե­նից հրա­ժար­վեց, հաշ­վիր օ­րը ցե­րե­կով, աշ­խար­հի աչ­քի ա­ռաջ ինք­նաս­պա­նու­թյուն գոր­ծեց,- ու սա էլ Հա­րու­թի ըն­կեր Հա­մոն էր։
Ա­սեմ, որ Հա­մոն էլ էր ժո­ղո­վուրդ։ Կապ չու­նի` մե­նակ, թե մի քա­նի­սի կող­քին։

Մեկն էլ կար, գի­տե՞ք ինչ էր ա­սում։ Ա­սում էր մար­դիկ հս­կա­յա­կան երգ­չախմ­բի նման են, ա­նընդ­հատ նա­յում են ի­րենց խմ­բա­վա­րի ձեռ­քե­րին։ Խո­սե­լու ի­րա­վունքն էլ, մտա­ծե­լու ի­րա­վունքն էլ այդ ձեռ­քե­րի մեջ է... Այդ ձեռ­քե­րից դուրս ո­չինչ գո­յու­թյուն չու­նի, այդ ձեռ­քե­րից այն կողմ դա­տար­կու­թյուն է, սուտ, կոր­ծա­նում էլ...

Եվ ծի­ծա­ղե­լին այն է, որ ժա­մա­նա­կի տրա­մա­բա­նու­թյամբ ո՜չ Հա­րութն է ժո­ղո­վուրդ, ո՜չ Հա­մոն, ո՜չ էլ այդ մե­կը... Երևի հայրս էլ չէր ժո­ղո­վուրդ, ո­րով­հետև ա­մե­նուր, ա­ռանց եր­կար¬բա­րակ մտա­ծե­լու, ան­գամ ան­ծա­նոթ շր­ջա­պա­տում, գիտ­նա­կան, փող­կա­պա­վոր մարդ­կանց մոտ մա­տու­ցում էր իր կար­ծի­քը։ Ինչ խոսք, հայրս միշտ չէր ճիշտ, բայց ինքն էր, ու­րի­շից ո­չինչ չէր կրում իր մեջ։ Ու­շունցն էլ էր տար­բեր։ Մի ան­գամ հենց այդ­պես էլ ար­տա­հայտ­վեց.

-Ե­թե ու­րի­շից մի միտք, մի խոսք, մի կար­ծիք պա­հեմ իմ մեջ, կմեռ­նեմ... Ու­րի­շի ա­սա­ծով ապ­րել չի լի­նի... Կապ չու­նի այդ ա­սո­ղը ինձ­նից խե­լոք է, թե՝ չէ։ Ա­ռա­քե­լը ծնել է Մար­տի­րո­սին, Մար­տի­րո­սը ծնել է Ա­շո­տին, Ա­շոտն էլ՝ ինձ... Դե՝ ես էլ, գի­տես...

Ինչ ա­սեմ, ես էլ այ­սօր մի քիչ Ա­ռա­քել եմ, մի քիչ՝ Մար­տի­րոս, մի քիչ էլ՝ Ա­շոտ և Ալ­բերտ... մի քա­նի բառ էլ՝ ես։ Եվ երբ ու­րի­շից մի բառ, մի սո­վո­րա­կան, ան­գամ գե­ղե­ցիկ ար­տա­հայ­տու­թյուն, չգի­տեմ որ­տե­ղից, գա­լիս, փոր­ձում է բնա­կու­թյուն հաս­տա­տել իմ մեջ, ինքս ինձ պա­տե­րազմ եմ հայ­տա­րա­րում, ինքս ինձ­նից հոգ­նում եմ, դառ­նում եմ ձանձ­րա­լի, ման­կուր­տի նման մի բան, ես ինձ չեմ ճա­նա­չում... Կար­ծես տա­րօ­րի­նակ է, բայց վա­խե­նում եմ դառ­նալ ՙժո­ղո­վուրդ՚:

Հի­շո՞ւմ եք, չէ՞, 88-ին ին­չե՛ր էինք ա­նում: Ո­րով­հետև բո­լորս ա­ռան­ձին-ա­ռան­ձին էլ էինք ժո­ղո­վուրդ, միա­սին էլ: Իսկ մտա­ծե՞լ եք` ին­չո՞ւ էր այդ­պես, փոր­ձե՞լ եք բա­ցա­հայ­տել ե­զա­կի ա­ռեղծ­վա­ծը: Ա­սեմ: Ո­րով­հետև ու­րի­շը չէր ա­սում ինչ ա­նել, ո­րով­հետև ու­րի­շի ձեռ­քե­րում չէր ապ­րե­լու, մտա­ծե­լու, գոր­ծե­լու իմ ի­րա­վունքն ու ցան­կու­թյու­նը: Եվ յու­րա­քան­չյու­րի ներ­սում էլ ա­նընդ­հատ պտ­ղա­վոր­վում էր երկ­րա­շեն գա­ղա­փա­րը: Ե­թե ինչ-որ մե­կին հա­ջող­վեր այդ գա­ղա­փա­րից զր­կել մեզ, մենք կդառ­նա­յինք ամ­բոխ, այ­սինքն` ա­վե­րող ու պարտ­վող… Ու­զում եմ ա­սել` կկորց­նեինք ա­մեն ինչ:

Հարևան ու­նեի: Բան­վոր մարդ էր: Եր­բեք չէր փոր­ձում զար­մաց­նել մտ­քի փայ­լա­տա­կում­նե­րով ու պայ­ծա­ռա­տե­սու­թյամբ: Չէր թաքց­նում, որ 6 տա­րում հա­զիվ է ա­վար­տել եր­րորդ դա­սա­րա­նը և դար­ձել գրա­ճա­նաչ: Բայց սի­րում էր կրկ­նել, որ ո՜չ կու­րու­թյու­նից է վա­խե­նում, ո՜չ շար­ժու­նա­կու­թյու­նը կորց­նե­լուց, ո՜չ ծե­րու­թյան մա­տու­ցած հա­զար ու մի ա­նակն­կա­լից, և ե­թե մի բա­նից վա­խե­նում է, դա միայն ու միայն բա­նա­կա­նու­թյան կո­րուստն է:

-Պատ­կե­րաց­նու՞մ եք, միտքս չեն­թարկ­վի ինձ, և ես ա­նընդ­հատ կրկ­նեմ ու­րիշ­նե­րի ա­սա­ծը, ա­սենք` Պո­ղո­սին ու­շունց տան, ես էլ նույ­նը ա­սեմ... դա այն դեպ­քում, երբ ես այդ նույն Պո­ղո­սի հետ ճա­նա­պարհ եմ ան­ցել, կար­գին հարևա­նու­թյուն եմ ա­րել, հա­զար ան­գամ սե­ղան եմ նս­տել... Եվ կյան­քում եր­բեք ոչ մե­կին, նույ­նիսկ թշ­նա­մուս ու­շունց չեմ տվել… Բայց հնա­րա­վոր է, չէ՞, նման բան: Ի­հար­կե, հնա­րա­վոր է, դրա հա­մար էլ վա­խե­նում եմ: Դու էլ պի­տի վա­խե­նաս, բո­լորն էլ պի­տի վա­խե­նան: Ես, օ­րի­նակ, չգի­տեմ, մինչև հի­մա չգի­տեմ, ժո­ղո­վո՞ւր­դը խա­չեց Հի­սու­սին, թե՞ ամ­բո­խը, թե­պետ հա­մոզ­ված եմ, որ ժո­ղո­վուր­դը եր­բեք չի խա­չի իր Փրկ­չին... Բայց, մարդ եմ, չէ՞, մտա­ծում եմ....

Վեր­ջերս մի բա­նաս­տեղծ մարդ, չգի­տեմ Փա­րի­զից էր, Լոն­դո­նից, Մադ­րի­դից, թե Երևա­նից, ուղ­ղա­կի ա­սաց, որ կորց­րել է ժո­ղովր­դին ու չի կա­րո­ղա­նում գտ­նել:
Ա­սում են` ան­ցած դա­րի հի­սու­նա­կան­նե­րին բա­վա­կա­նին հո­ղա­տա­րածք, կով ու ոչ­խար ու­նե­ցող իմ Ա­ռա­քել պապն էլ էր մեկ-մեկ կորց­նում ժո­ղովր­դին, Ա­մա­րա­սի հով­տում հա­րյու­րա­վոր թթե­նի­ներ տն­կած Մար­տի­րոսն էլ, կոլ­տն­տե­սու­թյուն շի­նող իմ կո­մու­նիստ Ա­շոտ պապն էլ... պատ­շա­րու­թյունն ար­վես­տի հասց­րած հայրս էլ...

…Ես…

Կրկ­նեմ հարևա­նիս. ե­թե Հի­սու­սին խա­չո­ղը, Հիտ­լե­րին աստ­վա­ծաց­նո­ղը, Ցա­րա­կան Ռու­սաս­տա­նում 17-ին քա­ղա­քա­ցիա­կան պա­տե­րազմ ա­նո­ղը կոչ­վում է ժո­ղո­վուրդ, ես, հաս­տատ, ժո­ղո­վուրդ չեմ... Ես այդ զանգ­ված­նե­րի հետ բա­ցար­ձա­կա­պես ոչ մի կապ չու­նեմ... Հե­տո էլ` շար­ժիչ ուժ… Գու­ցե կա­ցի՞ն, հս­կա­յա­կան մո՞ւրճ, ա­տո­մա­յին ռո՞ւմբ` ի­րա­կան շար­ժի­չի ձեռ­քին…
Ժո­ղո­վուր­դը 88-ին էր, 92-ին, 2016-ի ապ­րի­լին: Ես այն­տեղ եմ: Ինձ ոչ մե­կը չի կա­րող հա­լա­ծել այդ տա­րածք­նե­րից, ես այդ տա­րածք­նե­րի բնա­կիչն եմ... Է­լի գնամ, հաս­նեմ պա­պիս: Ա­սում էր` ծա­ռը չլի­նի, անձրևներն ու քա­մի­նե­րը կհե­ղե­ղեն հո­ղը, կա­մա­յաց­նեն դաշ­տերն ու հո­վիտ­նե­րը, հի­շո­ղու­թյունն էլ ժո­ղովր­դի ծառն է...

 

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ Mon, 12 Aug 2019 18:23:28 +0000
Շնորհավորական ուղերձ Վլադիմիր Կազիմիրովին http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27274-2019-08-12-18-18-40 http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27274-2019-08-12-18-18-40 Արցախի Հանրապետության Նախագահ…]]> arturcom1@gmail.com (Super User) Պաշտոնական Mon, 12 Aug 2019 18:18:08 +0000 Նախագահ Բակո Սահակյանն օգոստոսի 12-ին ստորագրել է Արցախի Հանրապետության ընտրական օրենսգիրքը http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27273-12 http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27273-12 Նախագահ Բակո Սահակյանն…]]> arturcom1@gmail.com (Super User) Պաշտոնական Mon, 12 Aug 2019 18:15:36 +0000 Հանդիպում Համահայկական խաղերի երիտասարդ կամավորականների հետ http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27272-2019-08-12-10-02-00 http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27272-2019-08-12-10-02-00 Արցախի Հանրապետության Նախագահ…

Նախագահը երախտագիտություն է հայտնել նրանց իրականացրած քրտնաջան ու բարեխիղճ աշխատանքի համար եւ մաղթել հաջողություններ ու ամենայն բարիք։

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Պաշտոնական Mon, 12 Aug 2019 09:59:14 +0000
Նախագահ Բակո Սահակյանն այցելել է առաջնագիծ http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27271-2019-08-12-09-58-28 http://artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27271-2019-08-12-09-58-28 Նախագահ Բակո Սահակյանն այցելել է առաջնագիծ
Արցախի Հանրապետության Նախագահ…
]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Պաշտոնական Mon, 12 Aug 2019 09:55:09 +0000