comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
ՍՈՒՏ ԵԽԽՎ-Ի ՊԱ­ՏԵ­ՐԻ ՆԵՐ­ՍՈՒՄ. Ա­ԼԻԵ­ՎԻՆ ՇՏԱՊ ՆՈՐ ՍԱ­ՖԱ­ՐՈՎ Է ՊԵՏՔ
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ՍՈՒՏ ԵԽԽՎ-Ի ՊԱ­ՏԵ­ՐԻ ՆԵՐ­ՍՈՒՄ. Ա­ԼԻԵ­ՎԻՆ ՇՏԱՊ ՆՈՐ ՍԱ­ՖԱ­ՐՈՎ Է ՊԵՏՔ

Մա­րի­նա ԳՐԻ­ԳՈ­ՐՅԱՆ

 Ստ­րաս­բուր­գում ԵԽԽՎ ա­մա­ռա­յին նս­տաշր­ջա­նի շր­ջա­նակ­նե­րում ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կու­թյու­նը, չսահ­մա­նա­փակ­վե­լով պաշ­տո­նա­կան ամ­բիո­նով, հա­տուկ մի­ջո­ցա­ռում­ներ է կազ­մա­կեր­պել: Նրան­ցից մե­կը նվիր­ված էր Շու­շիի բան­տում դա­տա­րա­նի կող­մից սահ­ման­ված պա­տի­ժը կրող Քար­վա­ճա­ռի եր­կու դի­վեր­սանտ­նե­րին: Բաք­վի ԶԼՄ-նե­րի հա­մա­ձայն` ՙմի­ջո­ցառ­մա­նը տե­ղե­կատ­վու­թյուն է ներ­կա­յաց­վել ադր­բե­ջան­ցի պա­տանդ­նե­րին ան­տա­նե­լի պայ­ման­նե­րում պա­հե­լու, նրանց կյան­քին սպառ­նա­ցող վտան­գի, ա­ռող­ջա­կան խն­դիր­նե­րի մա­սին՚: Մի­ջո­ցառ­ման մաս­նա­կից­նե­րը նրանց ա­զա­տե­լու կո­չով դի­մել են Եվ­րո­պա­յի խոր­հր­դի գլ­խա­վոր քար­տու­ղա­րին, Խոր­հր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վին և մար­դու ի­րա­վունք­նե­րի հանձ­նա­կա­տա­րին:

Հա­տուկ նշենք, որ այս գոր­ծում ակ­տի­վու­թյուն է ցու­ցա­բե­րում այդ նույն ԵԽԽՎ-ում իր կո­ռուպ­ցիոն կա­պե­րի պատ­ճա­ռով ա­րա­տա­վոր­ված` խա­վիա­րա­յին դի­վա­նա­գի­տու­թյան հայտ­նի գոր­ծիչ Սա­մեդ Սեի­դո­վը: Հի­շեց­նենք, որ մար­դաս­պան­նե­րի ու դի­վեր­սանտ­նե­րի ներ­կա­յիս մո­լի պաշտ­պանն ան­ցյալ տա­րի պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րի են­թարկ­վեց վե­հա­ժո­ղո­վի կող­մից և Ա­լիևը նրան աչ­քից հե­ռու պա­հե­լու հա­մար հե­ռաց­րեց ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կու­թյան ղե­կա­վա­րի պաշ­տո­նից: Մե­ղան­չած Սեի­դովն էլ կաշ­վից դուրս է գա­լիս հո­վա­նա­վո­րի ներ­մա­նը և բա­րե­հա­ճու­թյանն ար­ժա­նա­նա­լու հա­մար, թե­պետ ջա­նա­սի­րա­բար էր կա­տա­րում նրա իսկ ա­ռա­ջադ­րանք­նե­րը:
Այ­նուա­մե­նայ­նիվ, դի­վեր­սանտ­նե­րի ար­դաց­մանն ուղղ­ված ար­շա­վը և նրանց տուն վե­րա­դարձ­նե­լու փոր­ձե­րը շա­րու­նակ­վում են ար­դեն շուրջ 5 տա­րի` գործ­նա­կա­նում 2014թ. հու­լի­սին նրանց ձեր­բա­կալ­վե­լու պա­հից ի վեր: Եվ այդ ար­շա­վի նպա­տա­կը ցան­կա­ցած մի­ջոց­նե­րով հա­յի կյան­քը խլած մար­դաս­պա­նին վե­րա­դարձ­նելն է` նրան հե­րո­սաց­նե­լու, փա­ռա­բա­նե­լու և պարգևնե­րի ար­ժա­նաց­նե­լու հա­մար: Եվ դրա­նով իսկ բա­վա­րա­րե­լու ամ­բո­խի ստոր բնազդ­նե­րը և բարձ­րաց­նե­լու հան­ցա­գործ­նե­րի հո­վա­նա­վոր Իլ­համ Ա­լիևի` վա­ղուց սնու­ցում պա­հան­ջող հե­ղի­նա­կու­թյու­նը: Ինչ­պես նաև ու­ղերձ հղել ադր­բե­ջան­ցի պո­տեն­ցիալ դի­վեր­սանտ­նե­րին ու մար­դաս­պան­նե­րին առ այն, որ ինչ­քան ծանր հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­ներ էլ նրանք կա­տա­րեն, ժա­մա­նա­կի հետ տուն կվե­րա­դարձ­վեն և կպարգևատր­վեն:
Քար­վա­ճա­ռի դի­վեր­սանտ­նե­րի կա­տա­րած հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի մա­սին շատ է գր­վել, և դժ­վար թե կրկ­նե­լու կա­րիք լի­նի: Հի­շեց­նենք միայն նրանց ա­մե­նահ­րե­շա­վոր ա­րարք­նե­րի մա­սին. եր­կու հա­յի, այդ թվում 17-ա­մյա պա­տա­նի Սմ­բատ Ցա­կա­նյա­նի սպա­նու­թյու­նը և մի կնոջ վի­րա­վո­րե­լը:
Հենց այդ հան­ցա­գոր­ծը, ո­րի որ­դուն մար­դաս­պան­նե­րի ադր­բե­ջան­ցի պաշտ­պան­ներն այ­սօր տա­նում են Եվ­րո­պա­յով մեկ` փոր­ձե­լով խղ­ճա­հա­րու­թյուն ա­ռա­ջաց­նել, սառ­նասր­տո­րեն, ա­ռանց ձեռ­քը դո­ղա­լու ինք­նա­ձի­գից կրա­կա­հերթ ար­ձա­կեց ե­րե­խա­յի վրա, ո­րին դի­վեր­սանտ­ներն առևան­գել էին, որ­պես­զի չմո­լոր­վեն լեռ­նա­յին դժ­վա­րան­ցա­նե­լի տա­րած­քում: Իսկ հե­տո նույն­քան սառ­նասր­տո­րեն, ա­ռանց եր­կար մտա­ծե­լու, մար­մի­նը ձո­րը նե­տել` այն­տեղ, որ­տեղ նրան եր­բեք չէին գտ­նի, ե­թե երկ­րորդ դի­վեր­սանտն ան­հեր­քե­լի փաս­տե­րի ճնշ­ման տակ ցույց չտար տե­ղը:
Հայ­կա­կան կող­մը կա­տար­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րը փաս­տող բո­լոր ա­պա­ցույց­ներն ու­նի, և Ստե­փա­նա­կեր­տում բաց և մի­ջազ­գա­յին ի­րա­վա­կան բո­լոր նոր­մե­րի պահ­պան­մամբ ան­ցած դա­տա­վա­րու­թյան ժա­մա­նակ նրանք հա­մո­զիչ կեր­պով ներ­կա­յաց­վել են: Ի թիվս այլ ա­պա­ցույց­նե­րի, մար­դաս­պան Դիլ­համ Աս­կե­րո­վի ձեռ­քով ար­ված տե­սա­կադ­րեր կան, ո­րոնց վրա երևում է` ինչ­պես է Սմ­բատն ան­տա­ռով գնում ի­րեն առևան­գող­նե­րի հետ միա­սին: Դի­վեր­սանտ­նե­րի տե­սախ­ցի­կում նաև քա­ղա­քա­ցիա­կան և ռազ­մա­կան օ­բյեկտ­նե­րի բազ­մա­թիվ կադ­րեր կան, ո­րոնք ա­պա­ցու­ցում են Ար­ցա­խի տա­րածք նրանց ա­պօ­րի­նի մուտք գոր­ծե­լու ի­րա­կան նպա­տա­կը: Այս ա­մե­նը, հու­սով ենք, կներ­կա­յաց­վի Մար­դու ի­րա­վունք­նե­րի եվ­րո­պա­կան դա­տա­րա­նում, ո­րը, ինչ­պես Բա­քուն է պն­դում, քն­նու­թյան է ա­ռել Աս­կե­րո­վի հա­րա­զատ­նե­րի հայ­ցը: 

Մինչ­դեռ շատ հե­տաքր­քիր տվյալ­նե­րի կա­րե­լի է հան­դի­պել հենց ադր­բե­ջա­նա­կան աղ­բյուր­նե­րում` պաշ­տո­նա­թող զին­վո­րա­կան Զի­յա­դին Իս­մաի­լո­վի ՙՄիայ­նակ Քել­բա­ջար մի գնա, հայր՚ սր­տաճմ­լիկ վեր­նագ­րով գր­քում, ո­րի գլ­խա­վոր հե­րո­սը հենց Դիլ­համ Աս­կե­րովն է: Ի թիվս ա­մե­նի, գր­քում նկա­րագր­վում են պա­տե­րազ­մի տա­րի­նե­րին այ­սօր­վա դի­վեր­սան­տի կա­տա­րած ռազ­մա­կան ՙսխ­րանք­նե­րը՚, ինչ­պես նաև Ար­ցա­խի Հան­րա­պե­տու­թյան տա­րած­քում ի­րա­կա­նաց­րած ա­ռա­ջին ար­տագ­րոհ­նե­րը` ար­դեն պա­տե­րազմն ա­վարտ­վե­լուց հե­տո: Գիրքն ան­հեր­քե­լիո­րեն վկա­յում է մեկ հան­գա­ման­քի մա­սին. բա­ցի 2014թ. կա­տա­րած հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րից, Աս­կե­րո­վը նաև ռազ­մա­կան հան­ցա­գործ է, ով աչ­քի է ըն­կել հա­յե­րի, այդ թվում` խա­ղաղ բնա­կիչ­նե­րի սպա­նու­թյամբ` դեռևս 1991-1994թթ.: Դեռ ա­վե­լին, Իս­մաի­լո­վը հաս­տա­տում է, որ իր հե­րոսն ար­հես­տա­վարժ զին­վո­րա­կան է, ո­րի Ար­ցախ կա­տա­րած ար­տագ­րոհ­նե­րի նպա­տա­կը ոչ թե ՙհա­րա­զատ­նե­րի շի­րիմ­նե­րին այ­ցե­լելն է՚, ինչ­պես լկ­տիա­բար ստում են սեի­դով­նե­րը, այլ հենց լր­տե­սե­լը և հայ­կա­կան հան­րա­պե­տու­թյանն ա­ռա­վե­լա­գույն վնաս հասց­նե­լը:
Ա­հա հա­մա­պա­տաս­խան մեջ­բե­րու­մը: ՙԱ­ռա­ջին այ­ցը Քել­բա­ջար՚ գլ­խում հե­ղի­նա­կը հաս­տա­տում է, որ Աս­կե­րո­վը հա­տուկ պատ­րաս­տու­թյուն ան­ցած փոր­ձա­ռու հե­տա­խույզ է. ՙԴիլ­հա­մը 773 ար­շա­վա­յին ջո­կա­տի հե­տա­խու­զա­կան խմ­բի ղե­կա­վարն էր, ո­րը ռազ­մա­կան պատ­րաս­տու­թյուն էր անց­նում Բաք­վի մո­տա­կայ­քում գտն­վող Գա­րա­հեյ­բաթ ու­սում­նա­կան կենտ­րո­նում՚: Այ­նու­հետև պատմ­ված­քի հե­րոսն է վեր­հի­շում իր եր­բեմ­նի ՙսխ­րանք­նե­րը՚:
ՙՋո­կա­տը Սու­լեյ­ման­լի գյու­ղի տա­րած­քով հա­սավ ան­տա­ռում տե­ղա­կայ­ված նախ­կին պիո­նե­րա­կան ճամ­բար: Այն­տեղ մինչև ե­րե­կո սպա­սե­ցինք, հե­տո Հին­թաղ­լար գյուղ ան­ցանք ու Զիա­րաթ լե­ռան ուղ­ղու­թյամբ շարժ­վե­ցինք: Հե­տա­խու­զա­կան խումբն այն­քան լուռ էր շարժ­վում, որ հայ­կա­կան դիր­քերն անց­նե­լիս մեզ ան­գամ շնե­րը չն­կա­տե­ցին: Ջո­կատն ա­կա­նա­պա­տեց Հադ­րութ տա­նող ավ­տո­ճա­նա­պար­հը: Վե­րա­դար­ձի ճա­նա­պար­հին ջո­կա­տը բախ­վեց հինգ­հո­գա­նոց հայ­կա­կան խմ­բի: Հայ հե­ծյալ­նե­րի խմ­բի հետ փոխհ­րաձ­գու­թյու­նը, խումբ, ո­րում մի կին կար, եր­կար չտևեց, նրանք բո­լո­րը զոհ­վե­ցին, մե­րոն­ցից եր­կու­սը վի­րա­վոր­վեց: Մի խոս­քով, ռազ­մա­գոր­ծո­ղու­թյու­նը հա­ջող ան­ցավ…՚:

Հե­տաքր­քիր է` քա­նի՞ նման ՙռազ­մա­գոր­ծո­ղու­թյուն­ներ՚ է Աս­կե­րովն անց­կաց­րել` սպա­նե­լով հա­յե­րի, այթ թվում կա­նանց:
Այ­նու­հետև Իս­մաի­լովն անց­նում է Աս­կե­րո­վի և նրա գոր­ծա­կից­նե­րի կող­մից Ար­ցա­խի սահ­մանն ա­պօ­րի­նի հա­տե­լու դեպ­քե­րի նկա­րագ­րու­թյա­նը, ո­րոն­ցից ա­ռա­ջի­նը տե­ղի ու­նե­ցավ 1998թ.: Այն­տեղ նաև խիստ ու­շագ­րավ մի դր­վա­գի մա­սին է խոս­վում:
ՙՀա­սանք Բո­յուր­բի­նա գյուղ, բլու­րը բարձ­րա­ցանք, հե­ռա­դի­տա­կով նա­յում էինք: Գյու­ղը նույն­պես ամ­բող­ջո­վին հր­կիզ­վել ու թա­լան­վել է: Դիլ­հա­մը մի քա­նի նկար­ներ է ա­րել: Հե­ռա­դի­տա­կով նա­յե­լիս նա մեղ­վա­փե­թակ­ներ է տես­նում ու մտա­ծում, որ ի­րենց գոր­ծե­րը վատ չեն ըն­թա­նում, այ­սինքն` քաղ­ցած չեն մնա: Չլի­նի թե այն­տեղ շատ մարդ, զենք կա, գու­ցե, չար­ժե ռիս­կի դի­մել: Մեղ­վա­փե­թակ­նե­րից մի փոքր ցած կա­պույտ գույ­նի վա­գոն-տնակ կար: Հե­տաքր­քիր է` այն­տեղ քա­նի հո­գի կա: Դա­տե­լով տնա­կի չա­փե­րից` եր­կու­սից ոչ ա­վել: Նրանք թփուտ­նե­րում թաքն­վե­ցին ու սկ­սե­ցին հետևել վա­գոն-տնա­կին:
Տա­րեց հա­յը քայ­լում էր մեղ­վա­փե­թակ­նե­րի ա­րան­քով ու հան­կարծ տնա­կի կողմն ինչ-որ բան գո­ռաց: Այն­տե­ղից մի պա­տա­նի դուրս ե­կավ` ինչ-որ տա­րո­ղու­թյուն ձեռ­քին: Ծե­րու­նին գր­պա­նից հա­նեց դա­նա­կը, փե­թա­կից մեղ­րա­հա­ցը դուրս բե­րեց ու դրեց ա­մա­նի մեջ: Դիլ­հա­մը պա­յու­սա­կից մի բա­րակ պա­րան հա­նեց, ե­րեք մա­սի բա­ժա­նեց և, Գի­դա­յա­թին փո­խան­ցե­լով, ա­սաց. ՙՁեռ­քե­րը կկա­պես, իսկ ես գնամ տես­նեմ, է­լի ինչ-որ մե­կը կա, ար­դյո՞ք զին­ված են: Ե­թե ինձ ինչ-որ բան պա­տա­հի, գր­պա­նումս Քյուր­դյուի (Քյուր­դօղ­լու-ա­վագ որ­դին) ծնն­դա­կանն է և փող: Սեպ­տեմ­բե­րի 1-ին նա ա­ռա­ջին դա­սա­րան կգ­նա, փո­ղը վերց­րել եմ, որ նրա հա­մար կո­շիկ գնեմ՚: Գի­դա­յա­թը պա­տաս­խա­նեց. ՙՉհա­մար­ձակ­վես նման բան ա­սել: Ի՞նչ կա­րող են այս հա­յե­րը մեզ ա­նել՚:
Դիլ­հա­մը սո­ղե­սող մո­տե­ցավ տնա­կին, այդ պա­հին տնա­կի տա­կից դուրս ե­կավ շու­նը և վնգս­տա­լով շարժ­վեց Դիլ­հա­մի ուղ­ղու­թյամբ: Նրան ու­շադ­րու­թյուն չդարձ­նե­լով` Դիլ­հա­մը ցատ­կեց տնա­կի աս­տի­ճան­նե­րի վրա ու ոտ­քի հար­վա­ծով դու­ռը բա­ցեց: Այն­տեղ ոչ ոք չկար: Նա ճարպ­կո­րեն շրջ­վեց և հրա­ցա­նը հա­յե­րի կողմն ուղ­ղեց: Նրանք շփոթ­վե­ցին: Վա­զե­լով մո­տե­ցավ նաև Գի­դա­յա­թը, նրանց ձեռ­քե­րը կա­պեց: Դիլ­հա­մը Գի­դա­յա­թին ու­ղար­կեց տնակ ու­տե­լիք բե­րե­լու և կար­գադ­րեց այն­տեղ ոչն­չի ձեռք չտալ, իսկ ին­քը, անվ­տան­գու­թյան նկա­տա­ռում­նե­րից ել­նե­լով` նրանց բե­րա­նը փա­կեց, քա­նի որ լեռ­նե­րի խուլ լռու­թյան մեջ խո­սակ­ցու­թյուն­ներն ար­ձա­գան­քի պես հե­ռու­ներ էին հաս­նում՚:

Այ­նու­հետև ներ­կա­յաց­վում է եր­կու հա­յե­րի հար­ցաքն­նու­թյան նկա­րագ­րու­թյու­նը, ո­րի ըն­թաց­քում դի­վեր­սանտ­նե­րը փոր­ձում են պար­զել, որ­տեղ են ադր­բե­ջան­ցի գե­րի­նե­րը պահ­վում: Ե­րի­տա­սարդ գյու­ղա­ցուն հա­ջող­վում է դի­վեր­սանտ­նե­րին խա­բել ու փախ­չել, իսկ տա­րեց մեղ­վա­բույ­ծին Գի­դա­յա­թը սպա­նում է` ստա­նա­լով Աս­կե­րո­վի թույ­լտ­վու­թյու­նը. ՙՎրեժ­խն­դիր ե­ղիր որ­դուդ հա­մար, թող սիրտդ փոքր-ինչ հան­գս­տա­նա՚:
Ա­հա թե ին­չով են զբաղ­վել դի­վեր­սանտ­նե­րը, ո­րոնք այ­սօր ներ­կա­յաց­վում են որ­պես ՙհա­րա­զատ­նե­րի գե­րեզ­ման­նե­րի կա­րո­տից տանջ­վող՚ և այդ պատ­ճա­ռով Ար­ցա­խի սահ­մա­նը բազ­միցս հա­տած խեղճ պա­տանդ­ներ: ՙԱն­մեղ պա­տանդ­նե­րի՚ ին­չի՞ն էր պետք տե­սան­կա­րա­հա­նում ա­նել, նրանց ին­չի՞ն էր պետք փաս­տա­ցի հայ գյու­ղա­ցի­նե­րի գե­րե­վա­րել ու նրան­ցից տե­ղե­կու­թյուն­ներ կոր­զել: Մի՞­թե ՙմոր գե­րեզ­մա­նին այ­ցե­լե­լը՚ նման գոր­ծո­ղու­թյուն­ներ է են­թադ­րում:
Կրկ­նեմ` սրանք մեջ­բե­րում­ներ են ադր­բե­ջան­ցի գրո­ղի գր­քից, ում նպա­տա­կը Դիլ­համ Աս­կե­րո­վին հե­րո­սաց­նելն է: Եվ նրա ներ­կա­յաց­րած վկա­յու­թյուն­նե­րը լիո­վին բա­վա­րար են հաս­կա­նա­լու հա­մար` ինչ է ի­րա­կա­նում ի­րե­նից ներ­կա­յաց­նում իր գոր­ծում հմ­տա­ցած հե­տա­խույզ, լր­տես ու մար­դաս­պան Դիլ­համ Աս­կե­րո­վը, որն այդ­քան սր­տա­ռուչ կեր­պով հոգ է տա­նում իր որ­դու մա­սին, բայց ա­նո­ղո­քա­բար ու ա­ռանց վա­րա­նե­լու սպա­նում ու­րի­շի զա­վա­կին` այլևս ան­պետք վկա­յին: Եվ հի­մա նա իր տե­րե­րի կող­մից որ­պես ան­մեղ զոհ է ներ­կա­յաց­վում:
Նրա պաշտ­պան­նե­րի հայ­տա­րա­րու­թյուն­նե­րում հն­չած յու­րա­քան­չյուր բա­ռը, ինչ­պես յուր ժա­մա­նակ Սա­ֆա­րո­վի պաշտ­պան­նե­րի պա­րա­գա­յում էր, լկ­տի սուտ է: Դա­տա­պար­տյալ­նե­րը բան­տում օգտ­վում են մի­ջազ­գա­յին կոն­վեն­ցիա­նե­րի շր­ջա­նակ­նե­րում նա­խա­տես­վող բո­լոր ի­րա­վունք­նե­րից. նրանց պար­բե­րա­բար այ­ցե­լում են Կար­միր խա­չի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, նրանց անհ­րա­ժեշտ բու­ժօգ­նու­թյուն է ցու­ցա­բեր­վում, նրանք ան­գամ Skype ծրագ­րի մի­ջո­ցով հա­րա­զատ­նե­րի հետ շփ­վե­լու հնա­րա­վո­րու­թյուն ու­նեն: Իսկ Սմ­բատ Ցա­կա­նյա­նի ծնող­նե­րը մինչ օրս տանջ­վում են ի­րենց տղա­յի անս­փոփ կա­րո­տից, ով ըն­դա­մե­նը 17 տա­րի ապ­րեց ու դա­ժան մար­դաս­պա­նի և նրա հան­ցա­կից­նե­րի զո­հը դար­ձավ:
Դա­տե­լով մա­մու­լում տեղ գտած հրա­պա­րա­կում­նե­րից` հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կու­թյան ան­դամ­նե­րը փոր­ձեր են ձեռ­նար­կել` կան­խե­լու ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կու­թյան կող­մից տի­րա­ժա­վոր­վող սուտն ու սադ­րանք­նե­րը: Սա­կայն այս հար­ցում պետք է զգոն լի­նել ոչ միայն ԵԽԽՎ-ում, այլ նաև ՄԻԵԴ-ում, որ­տեղ Ադր­բե­ջա­նը հու­սա­հատ ջան­քեր է գոր­ծադ­րում ի­րեն անհ­րա­ժեշտ ո­րոշ­ման հաս­նե­լու հա­մար:
Ար­ցա­խի ու Հա­յաս­տա­նի իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը բազ­միցս հայ­տա­րա­րել են Քար­վա­ճա­ռի եր­կու դի­վեր­սանտ­նե­րին վե­րա­դարձ­նե­լու ան­թույ­լատ­րե­լիու­թյան մա­սին` ըն­դգ­ծե­լով, որ խոս­քը հան­ցա­գործ­նե­րի է վե­րա­բե­րում, ո­րոնց նկատ­մամբ կի­րա­ռե­լի չեն մի­ջազ­գա­յին հու­մա­նի­տար ի­րա­վուն­քի նոր­մե­րը: Իսկ նրանց, ով­քեր այս կամ այն ձևով պայ­քա­րում են Աս­կե­րո­վին և Գու­լիևին ար­տա­հանձ­նե­լու հա­մար, խոր­հուրդ կտանք ծա­նո­թա­նալ և՜ նշյալ գր­քի, և՜ դի­վեր­սանտ­նե­րի տե­սախ­ցի­կում հայտ­նա­բեր­ված կադ­րե­րի, և՜ դա­տա­վա­րու­թյան ըն­թա­ցում նրանց տված ցուց­մունք­նե­րի հետ: Ինչ­պես նաև Ար­ցա­խի Նոր Էր­քեջ գյուղ գնալ և ուժ գտ­նել նա­յե­լու Սմ­բատ Ցա­կա­նյա­նի ծնող­նե­րի աչ­քե­րին:

www.golosarmenii.am