comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
ՎՍ­ՏԱ­ՀՈՒ­ԹՅԱՆ ՎԵ­ՐԱ­ՀԱՍ­ՏԱ­ՏՈՒ­ՄԸ՝ Ա­ՌԱՋ­ՆԱ­ՀԵՐԹ ԽՆ­ԴԻՐ­ՆԵ­ՐԻՑ ՄԵ­ԿԸ
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ՎՍ­ՏԱ­ՀՈՒ­ԹՅԱՆ ՎԵ­ՐԱ­ՀԱՍ­ՏԱ­ՏՈՒ­ՄԸ՝ Ա­ՌԱՋ­ՆԱ­ՀԵՐԹ ԽՆ­ԴԻՐ­ՆԵ­ՐԻՑ ՄԵ­ԿԸ

Լաու­րա ԳՐԻ­ԳՈ­ՐՅԱՆ

 Ինչ­պես ար­դեն տե­ղե­կաց­րել ենք, ե­ռօ­րյա այ­ցով Ար­ցա­խում էր ՙՀա­յաս­տան՚ հա­մա­հայ­կա­կան հիմ­նադ­րա­մի պատ­վի­րա­կու­թյու­նը՝ գոր­ծա­դիր տնօ­րեն Հայ­կակ ԱՐ­ՇԱ­ՄՅԱ­ՆԻ գլ­խա­վո­րու­թյամբ։ Նրա հետ մեր հար­ցազ­րույ­ցը կա­ռույ­ցի կող­մից ի­րա­կա­նաց­ված ծրագ­րե­րի, ա­նե­լիք­նե­րի և դրանց առ­նչ­վող խն­դիր­նե­րի շուրջ է։

-Պա­րոն Ար­շա­մյան, այ­ցի ըն­թաց­քում Հիմ­նադ­րա­մի հո­գա­բար­ձու­նե­րի խոր­հր­դի ան­դամ­նե­րի հետ ներ­կա եք ե­ղել հա­մայն­քա­յին կենտ­րոն­նե­րի և այլ օ­բյեկտ­նե­րի շա­հա­գործ­մա­նը, նաև ծա­նո­թա­ցել եք ըն­թա­ցիկ աշ­խա­տանք­նե­րին: Ընդ­հա­նուր առ­մամբ ինչ­պի­սի՞ն է Ձեր գնա­հա­տա­կա­նը։
- Ընդ­հան­րա­պես ե­ռօ­րյա այ­ցը տար­բեր եր­կր­նե­րում տա­րած­քա­յին հանձ­նախմ­բե­րի ղե­կա­վար­նե­րի և բա­րե­րար­նե­րի հա­մար է կազ­մա­կերպ­վում: Տա­րե­կան ա­վան­դա­կան այ­ցե­լու­թյան նպա­տակն այդ ծրագ­րե­րի ըն­թաց­քին և առ­կա հնա­րա­վո­րու­թյուն­նե­րին ծա­նո­թա­նալն է: Կան բա­րե­րար­ներ, ով­քեր հան­դես են գա­լիս ի­րենց ծրագ­րե­րով, ինչ­պի­սին, օ­րի­նակ, Խնձ­րիս­տա­նի հա­մայն­քա­յին կենտ­րո­նի կա­ռու­ցումն էր։ Հենց այդ նպա­տա­կով էլ կազ­մա­կերպ­վող նման այ­ցե­րը նրանց հնա­րա­վո­րու­թյուն են ըն­ձե­ռում տե­ղում՝ սե­փա­կան աչ­քով տես­նել կա­տար­վա­ծը: Իսկ ար­դյունք­նե­րը, կար­ծում եմ, այ­սօր տե­սա­նե­լի են, և մենք բո­լորս գոհ ենք թե՜ բա­րե­րար­նե­րից, և թե՜ շի­նա­րար­նե­րից։
Այ­սօր­վա դրու­թյամբ բազ­մա­թիվ ծրագ­րեր ու­նենք, ո­րոնք կեն­սա­կան նշա­նա­կու­թյուն ու­նեն ար­ցա­խյան հա­մայ­նք­նե­րի զար­գաց­ման հա­մար: Դա խոր­քա­յին հո­րե­րի, նոր ման­կա­պար­տեզ­նե­րի և դպ­րոց­նե­րի շի­նա­րա­րու­թյունն է, վեր­ջերս ի­րա­կա­նաց­ված մար­զա­դաշ­տե­րի շի­նա­րա­րու­թյու­նը, Մա­տա­ղի­սի ճա­նա­պար­հա­հատ­վա­ծի կա­ռու­ցու­մը: Միևնույն ժա­մա­նակ փոր­ձում ենք նոր պի­լո­տա­յին ծրագ­րեր ի­րա­կա­նաց­նել, ո­րոնք կն­պաս­տեն ոչ միայն հա­մայ­նք­նե­րի, այլև տա­րա­ծաշր­ջա­նի կա­յուն և հա­րատև զար­գաց­մա­նը: Եվ ինչ­քան էլ մենք նա­յում ենք մեր խն­դիր­նե­րին՝ ա­ռա­վել ընդ­գր­կու­նը կր­թա­կան հարցն է. ե­թե մենք ե­րե­խա­նե­րին դպ­րո­ցում տա­լիս ենք նոր տեխ­նո­լո­գիա­նե­րով հա­գե­ցած սե­նյակ, պետք է միևնույն ժա­մա­նակ փոր­ձենք նաև տա­ղան­դա­վոր ե­րե­խա­ներ գտ­նել։ Հա­մոզ­ված ենք, որ նոր սե­րունդն ա­վե­լի ճկուն է, ա­վե­լի ե­րա­զող, ուս­տի ա­ռա­ջի­կա ծրագ­րե­րում նաև այդ խնդ­րին ուղղ­ված նո­րույթ կլի­նի։
- Ըստ Ձեզ՝ որ­քա­նո՞վ է հա­ջող­ված Ար­ցա­խի գյու­ղե­րում հա­մայն­քա­յին կենտ­րոն­նե­րի կա­ռուց­ման ծրա­գի­րը։
- Միան­շա­նակ, ծրա­գի­րը հա­ջող­ված է, և ինչ­պես Ար­ցա­խի խոր­հր­դա­րա­նի ղե­կա­վա­րը շեշ­տեց՝ Հիմ­նադ­րա­մի ա­մենաար­դյու­նա­վետ ծրագ­րե­րից է։ Դրա­նով միա­գա­մից մի քա­նի հարց է լուծ­վում. նման կենտ­րոն­նե­րի կա­ռուց­մամբ աշ­խու­ժա­նում է հա­մայն­քա­յին կյան­քը։ Գյու­ղե­րին միայն տն­տե­սա­պես օգ­նե­լը կամ աշ­խա­տա­տե­ղեր բա­ցե­լը դեռևս ամ­բող­ջա­պես չեն լու­ծում բնակ­չու­թյան խն­դիր­նե­րը։ Ե­թե գյու­ղաբ­նակ­նե­րը զրկ­ված են լի­նում մշա­կու­թա­յին աշ­խույժ կյան­քից, ե­թե տե­ղում չեն գոր­ծում մար­զամ­շա­կու­թա­յին խմ­բակ­ներ, տվյալ հա­մայն­քում ամ­բող­ջա­կան զար­գա­ցում չի կա­րող լի­նել։ Հենց այդ գա­ղա­փա­րից ել­նե­լով` սկիզբ ա­ռավ ՙԿյան­քի կենտ­րոն՚-նե­րի կա­ռուց­ման ծրա­գի­րը, ին­չը, կար­ծում եմ, կտա իր պտուղ­նե­րը։
-Օ­րերս Երևա­նում կա­յա­ցած հո­գա­բար­ձու­նե­րի խոր­հր­դի նիս­տին ներ­կա­յաց­վեց Հիմ­նադ­րա­մի նոր ռազ­մա­վա­րու­թյու­նը: Ի՞նչ է այն ի­րե­նից ներ­կա­յաց­նում:
- Նոր ռազ­մա­վա­րու­թյան շնոր­հիվ փոր­ձե­լու ենք ընդ­լայ­նել այն ցան­ցը, ո­րը Հիմ­նադ­րամն ու­նի ողջ աշ­խար­հում: Ցան­կա­նում ենք այն­պես ա­նել, որ այդ ցան­ցը նպաս­տի Հա­յաս­տա­նի ու Ար­ցա­խի կա­յուն զար­գաց­ման գոր­ծին:
- Ո­րո՞նք են լի­նե­լու Հիմ­նադ­րա­մի ա­ռա­ջի­կա թի­րա­խա­յին ա­նե­լիք­նե­րը։ Ար­դեն հայտ­նի՞ է, թե ին­չին է ուղղ­վե­լու այս տար­վա հե­ռուս­տա­մա­րա­թո­նը։
- Ա­սեմ, որ կա­յին նա­խա­տես­ված մի քա­նի թե­մա­ներ, բայց հո­գա­բար­ձու­նե­րի խոր­հր­դի նիս­տի ժա­մա­նակ ո­րոշ­վեց, որ ամ­բող­ջա­կան մեկ-եր­կու ծրագ­րեր ևս կընդգրկվեն, ո­րոն­ցից մե­կը կապ­ված կլի­նի Ար­ցա­խի հետ: Հենց դրանց շուրջ էլ կկազ­մա­կեր­պենք հե­ռուս­տա­մա­րա­թո­նը:
Ռազ­մա­վա­րու­թյան փո­փո­խու­թյու­նը կա­յա­նում է նաև նրա­նում, որ Հիմ­նադ­րա­մը ցան­կա­նում է ամ­բողջ տար­վա ըն­թաց­քում դրա­մա­հայ­թայթ­ման տար­բեր գոր­ծիք­ներ օգ­տա­գոր­ծել կոնկ­րետ ծրագ­րե­րի հա­մար: Այդ նպա­տա­կով շու­տով կգոր­ծարկ­վի մեր նոր կայ­քը, որ­տեղ կներ­կա­յաց­վեն ծրագ­րեր, և ո­րոնց ուղ­ղու­թյամբ տար­վա ըն­թաց­քում կկազ­մա­կերպ­վի դրա­մա­հա­վաք: Առ­ցանց տար­բե­րա­կը հնա­րա­վո­րու­թյուն կըն­ձե­ռի, որ­պես­զի մար­դիկ գու­մար­ներ նվի­րա­բե­րեն ցան­կա­ցած պա­հի և ի­րենց ու­ժե­րի նե­րա­ծին չա­փով։ Այդ­կերպ կփոր­ձենք ընդ­լայ­նել հա­մայն հա­յու­թյան ներգ­րավ­վա­ծու­թյու­նը: Նոր կայ­քը գրե­թե պատ­րաստ է, այն հնա­րա­վո­րու­թյուն կտա ցան­կա­ցած մար­դու տես­նել, ծա­նո­թա­նալ թե՜ ի­րա­գործ­ված, և թե՜ ըն­թաց­քում գտն­վող ծրագ­րե­րին և ծախս­ված գու­մար­նե­րին:
- Ըստ Ձեզ՝ վեր­ջին մեկ տա­րում Հիմ­նադ­րա­մի հան­դեպ վս­տա­հու­թյու­նը նվա­զե՞լ է, թե՞... Նկա­տի ու­նեմ՝ դո­նոր­նե­րի վե­րա­բեր­մուն­քը կա­ռույ­ցի հան­դեպ...
- Գի­տե՞ք, դո­նոր հաս­կա­ցու­թյու­նը մի քիչ հա­րա­բե­րա­կան է։ Այն­պես չէ, որ մար­դը միշտ պի­տի աշ­խա­տի տվյալ կա­ռույ­ցի հա­մար. դո­նոր­նե­րի շարժ միշտ էլ ու­նե­նում ենք. ո­րոշ­նե­րը գնում են, գա­լիս են նո­րե­րը, հնե­րը գնում, է­լի հետ են գա­լիս... Ա­սեմ, որ վս­տա­հու­թյու­նը միայն խոս­քով, խոս­տում­նե­րով և ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան փո­փո­խու­թյուն­նե­րով չէ. վս­տա­հու­թյու­նը բո­լոր տե­սա­կի հիմ­նադ­րամ­նե­րի նկատ­մամբ գա­լիս է այն ժա­մա­նակ, երբ դու ցույց ես տա­լիս կա­յա­ցած ծրագ­րեր, երբ քո գոր­ծու­նեու­թյու­նը բաց է, թա­փան­ցիկ, և դու հաշ­վե­տու ես...
Այս­պես, օ­րի­նակ, այս տա­րի մենք հրա­վի­րել ենք եր­կու գրող­նե­րի՝ անգ­լա­խոս և հա­յա­խոս, ով­քեր ՙճամ­փոր­դել են մեր ծրագ­րե­րով՚, և փաս­տագ­րել, նկա­րագ­րել են այն ա­մե­նը, ինչ ստաց­վել է ար­դյուն­քում։ Այ­սինքն, որ­պես Հիմ­նադ­րա­մի տնօ­րեն, ես չեմ խառն­վել տր­ված գնա­հա­տա­կա­նին, այլ հան­րու­թյա­նը ներ­կա­յաց­րել եմ իմ հաշ­վետ­վու­թյու­նը՝ ու­րիշ­նե­րի աչ­քե­րով։ Բա­ցի այդ, տար­բեր ծրագ­րե­րի մա­սին չորս ֆիլմ ենք նկա­րա­հա­նել հետևյալ ձևով. տեն­դեր ենք հայ­տա­րա­րել, ո­րոնց մաս­նակ­ցել են ան­հատ ստեղ­ծա­գոր­ծող­ներ, կազ­մա­կեր­պու­թյուն­ներ... Այդ չորս ֆիլ­մը չորս տար­բեր ծրագ­րե­րի մա­սին է, ո­րոնց գնա­հա­տա­կա­նը տա­լիս են սո­վո­րա­կան մար­դիկ, ոչ թե մենք։
Հիմ­նադ­րա­մը չպետք է միայն դրա­մա­հա­վաք և ծրա­գիր ի­րա­կա­նաց­նող կազ­մա­կեր­պու­թյուն լի­նի: Այն կա­րող է հան­րա­յին դի­վա­նա­գի­տու­թյան գոր­ծիք դառ­նալ, ո­րով­հե­տեւ հս­կա­յա­կան տվյալ­նե­րի բա­զա և կա­պեր ու­նի, ո­րոնց մի­ջո­ցով կա­րե­լի է մարդ­կանց միա­վո­րել Հա­յաս­տա­նի և Ար­ցա­խի զար­գաց­ման գա­ղա­փա­րի շուրջ։
- Այ­նուա­մե­նայ­նիվ՝ Ար­ցա­խում առ այ­սօր ի­րա­կա­նաց­ված ծրագ­րե­րից ո՞րն եք հա­մա­րում ա­մե­նա­կարևո­րը:
- Հա­յաս­տանն ու Ար­ցա­խը կա­պող եր­կու ճա­նա­պարհ­նե­րը։ Դրանք հենց այն զար­կե­րակ­ներն են, ո­րոնց մի­ջո­ցով ամ­րապ­նդ­վել է Հա­յաս­տան-Ար­ցախ կա­պը։ Ար­ցա­խի յու­րա­քան­չյուր հա­մայն­քում, բնա­կա­վայ­րում Հիմ­նադ­րամն առն­վազն մեկ ծրա­գիր ու­նե­ցել է։ Բայց այդ ճա­նա­պարհ­նե­րը հա­ղոր­դակ­ցու­թյան այն խո­ղո­վակ­ներն են, ո­րոնց մի­ջո­ցով Ար­ցախն ամ­րա­ցել, ինք­նու­րույն եր­կիր է դար­ձել։
Վեր­ջում ու­զում եմ իմ ե­րախ­տա­գի­տու­թյու­նը հայտ­նել բո­լոր նրանց, ով­քեր այս տա­րի­նե­րին հա­մա­գոր­ծակ­ցել են ՙՀա­յաս­տան՚ հա­մա­հայ­կա­կան հիմ­նադ­րա­մի հետ, հա­վա­սար մաս­նակ­ցու­թյուն են ու­նե­ցել այն ծրագ­րե­րին, ո­րոնք Ար­ցա­խում ի­րա­կա­նաց­րել է Հիմ­նադ­րա­մը։ Ար­ցա­խում գոր­ծում է հա­մա­ֆի­նան­սա­վոր­ման գա­ղա­փա­րը։ պե­տու­թյու­նը Հիմ­նադ­րա­մին հա­վա­սար գու­մար է ներդ­նում ի­րա­կա­նաց­վող ծրագ­րի մեջ։ Իսկ դա նախևա­ռաջ կարևոր է դո­նոր­նե­րի հա­մար։ Այդ­պես նրանք հա­մոզ­վում են, որ ծրա­գի­րը հա­ջող­ված ըն­թացք կու­նե­նա։