comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
ՙԾԵՐՈՒԹՅԱՆԸ ՀԱՂԹՈՂԸ՚. ԱՆՆԱ ԱՐՍԼԱՆ
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ՙԾԵՐՈՒԹՅԱՆԸ ՀԱՂԹՈՂԸ՚. ԱՆՆԱ ԱՐՍԼԱՆ

Ան­նա Արս­լա­նը ծն­վել է 1897թ. Ռու­մի­նիա­յում, հայ-ռու­մի­նա­կան ըն­տա­նի­քում: Հայ­րը հայ էր, մայ­րը՝ ռու­մի­նու­հի։

Տե­ղի հա­մալ­սա­րա­նում բժշ­կա­կան կր­թու­թյուն ստա­նա­լով՝ Ան­նան սկ­սեց ղե­կա­վա­րել Բու­խա­րես­տի էն­դոկ­րի­նո­լո­գիա­յի ինս­տի­տու­տի ֆի­զիո­լո­գիա­կան կլի­նի­կան, իսկ 1951թ. հիմ­նադ­րեց Հե­րոն­տո­լո­գիա­յի և հե­րիատ­րիա­յի (ծե­րու­նա­բա­նու­թյան)՝ Եվ­րո­պա­յում միակ ինս­տի­տու­տը։

Չորս տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում Արս­լա­նը հե­տա­զո­տել է ռու­մի­նա­ցի բժիշկ Կոնս­տան­տին Պար­խո­նի տե­սու­թյու­նը, ով հա­մա­րում էր, որ ծե­րու­թյու­նը հի­վան­դու­թյուն է, ո­րը կա­րե­լի է բու­ժել և նույ­նիսկ՝ կան­խել։ Ո­գեշ­նչ­վե­լով ա­կա­դե­մի­կո­սի գա­ղա­փա­րով՝ նա ձեռ­նա­մուխ ե­ղավ այն­պի­սի պրե­պա­րա­տի ստեղծ­մա­նը, ո­րը կա­րող էր ոչ միայն կան­խել ծե­րու­թյու­նը, այլև եր­կա­րաց­նել մարդ­կա­յին կյան­քը։
Կեն­դա­նի­նե­րի վրա տա­րա­տե­սակ փոր­ձեր կա­տա­րե­լով՝ Ան­նան շա­րու­նա­կում էր փնտ­րել ծե­րու­թյան դեմ բա­ղադ­րա­տոմ­սեր։ Մի ան­գամ, քա­ղա­քից դուրս մեկ­նե­լով, նա կանգ ա­ռավ մի փոքր գյու­ղում։ Այն­տեղ նա հան­դի­պեց մի ծե­րու­նու, ով քարշ էր տա­լիս մեծ ու ծանր գե­րան­ներ։
Դուք հա­վա­նա­բար չեք հա­վա­տա, բայց ծե­րու­նին 140 տա­րե­կան էր։ Շփ­վե­լով Արս­լա­նի հետ՝ նա նրան հայտ­նեց իր եր­կա­րա­կե­ցու­թյան գաղտ­նի­քը, ո­րը թաքն­ված էր պարզ կե­րա­կու­րի, մա­քուր օ­դի ու հա­մեստ կեն­սա­կեր­պի մեջ։
Ծե­րու­նու հետ հան­դի­պե­լուց հե­տո Ան­նան ա­վե­լի շատ փոր­ձար­կում­ներ սկ­սեց կա­տա­րել։ Եվ 1955թ. նո­վո­կաի­նի հիմ­քի վրա ստեղ­ծեց ՙՀե­րո­վի­տալ H3՚ դե­ղա­մի­ջո­ցը, որն ու­նակ էր հարս­տաց­նել ու բա­րե­լա­վել մար­դու օր­գա­նիզ­մը։ Սկզ­բում Արս­լանն այն փոր­ձար­կում էր կեն­դա­նի­նե­րի վրա, ա­պա ան­ցավ ծեր մարդ­կանց։
Ո­րոշ ժա­մա­նակ ծե­րու­նի­նե­րին այդ պրե­պա­րատն ակ­տի­վո­րեն տա­լուց հե­տո նրանց վի­ճա­կը զգա­լիո­րեն լա­վա­ցավ. սկ­սե­ցին ա­ճել մա­զե­րը, բուժ­վե­ցին սր­տա­յին ու նյար­դա­յին հի­վան­դու­թյուն­նե­րը, ան­ցան ձեռ­քե­րի ու ոտ­քե­րի դո­ղը, շա­քա­րախ­տը, ինչ­պես նաև հո­դա­ցա­վը։
Այս ձեռք­բե­րու­մից հե­տո՝ 1959թ., Արս­լա­նը ղե­կա­վա­րեց Ռու­մի­նիա­յի հե­րոն­տո­լոգ­նե­րի ա­սո­ցիա­ցիան։ Ա­պա նրան հրա­վի­րե­ցին մաս­նակ­ցել գեր­մա­նա­կան Կար­լս­րուե քա­ղա­քում տե­ղի ու­նե­ցող կոնգ­րե­սին։ Նկա­տենք, որ կոնգ­րե­սի ըն­թաց­քում շատ ա­կա­դե­մի­կոս­ներ Ան­նա­յի բա­ցա­հայտ­մա­նը բա­վա­կա­նին թե­րա­հա­վա­տո­րեն էին վե­րա­բեր­վում։ Գոր­ծըն­կեր­նե­րը հեգ­նան­քով ա­սում էին, որ խեղճ Ան­նան սկ­սել է ծե­րա­նալ ու ար­դեն ծի­ծա­ղե­լի է իր նո­վո­կաի­նով։
Սա­կայն Ան­նան սրա պա­տաս­խանն ու­ներ.
ՙԾե­րաց­ման դան­դա­ղեց­ման հա­մար կի­րառ­վում էին շատ միա­ցու­թյուն­ներ, այդ թվում՝ պրո­կաի­նը։ Իր քի­միա­կան բա­ղադ­րու­թյամբ այն պա­րաա­մի­նա­բեն­զաթթ­վի հիդ­րոք­լո­րիդ-է­թի­լա­մի­նաէ­թիլ ե­թե­րա­յուղն է։ Ե­կեք և տե­սեք իմ հի­վանդ­նե­րին ու կհաս­կա­նաք, թե կյանքն ինչ ու­րա­խու­թյուն է պարգևում նրանց։ Այդ մար­դիկ եր­գում են, կա­տա­կում, խե­լաց­նոր ա­րարք­ներ ա­նում, ծի­ծա­ղում, ա­սես նրանք ոչ թե հե­րան­տո­լո­գիա­կան կլի­նի­կա­յում են գտն­վում, այլ դպ­րո­ցում։ Նրանք ար­դեն ծեր չեն, քա­նի որ բուժ­վել են ծե­րու­թյու­նից՚։
Նրա ե­լույ­թից հե­տո կոնգ­րե­սում ցու­ցադ­րե­ցին մի ֆիլմ, ո­րի ժա­մա­նակ ծե­րե­րը, մաս­նա­վո­րա­պես՝ ռու­մի­նա­ցի 93-ա­մյա մա­թե­մա­տի­կոս Պե­տեր Սոն­ցը, դե­ղա­մի­ջոցն ըն­դու­նե­լուց հե­տո ա­զատ­վել էին ի­րենց հի­վան­դու­թյուն­նե­րից։
Օ­րի­նակ, Սոն­ցը տա­ռա­պում էր ու­ղե­ղի հի­վան­դու­թյամբ։ Նա չէր կա­րո­ղա­նում նույ­նիսկ պարզ մա­թե­մա­տի­կա­կան հաշ­վարկ­ներ կա­տա­րել, իսկ ՙՀե­րո­վի­տալ H3՚ դե­ղա­մի­ջո­ցի նե­րար­կու­մից հե­տո կր­կին սկ­սեց բարդ մա­թե­մա­տի­կա­կան խն­դիր­ներ լու­ծել։
Ֆիլ­մի ցու­ցադ­րու­թյու­նից հե­տո դահ­լի­ճում բա­ցար­ձակ լռու­թյուն էր տի­րում, և մի քա­նի րո­պե անց այն պայ­թեց ծա­փա­հա­րու­թյուն­նե­րից։ Հա­ջորդ ա­ռա­վոտ մա­մու­լը Ան­նա Արս­լա­նին կո­չեց ՙծե­րու­թյա­նը հաղ­թող՚։
ՙՀե­րոն­տո­լո­գիա­կան ինս­տի­տու­տի այ­ցե­լու­ներն ար­դեն ծեր հա­սա­կի մար­դիկ են։ Նրանք վի­տա­մին­նե­րի հա­վե­լու­մով պրո­կաին ստա­նում են նե­րար­կում­նե­րի մի­ջո­ցով։ Այս նե­րար­կում­նե­րը նկա­տե­լի ամ­րապն­դող և խթա­նող ազ­դե­ցու­թյուն են գոր­ծում մար­դու օր­գա­նիզ­մի վրա։ Մի շատ ծեր ու լրիվ ճեր­մա­կա­հեր կնոջ մոտ պրո­կաի­նի ազ­դե­ցու­թյամբ սկ­սե­ցին ա­ճել սև մա­զեր՚,- գր­ված էր պար­բե­րա­կան­նե­րից մե­կում։
Կոնգ­րե­սում մաս­նակ­ցու­թյու­նից հե­տո ՙՀե­րո­վի­տալ H3՚ դե­ղա­մի­ջո­ցը մեծ ճա­նա­չում գտավ ողջ աշ­խար­հում։ Այն սկ­սե­ցին թո­ղար­կել հա­բե­րի, քսուք­նե­րի ու նե­րարկ­վող դե­ղաշ­շե­րի տես­քով։ Ի հա­վե­լումն այս դե­ղա­մի­ջո­ցի՝ Ան­նան ստեղ­ծեց ևս մեկ դե­ղա­մի­ջոց՝ ՙԱս­լա­վի­տա­լը՚, ո­րը նա­խա­տես­ված էր ման­կա­կան թու­լամ­տու­թյու­նը բու­ժե­լու հա­մար։ Նմա­նա­տիպ պրե­պա­րատ­ներ հայ­տն­վե­ցին աշ­խար­հի ա­վե­լի քան 70 եր­կր­նե­րում, մաս­նա­վո­րա­պես՝ Գեր­մա­նիա­յում, Ավ­ստ­րիա­յում, Ֆրան­սիա­յում, Ի­տա­լիա­յում, Բել­գիա­յում։
Իր նվա­ճում­նե­րի ճա­նա­չու­մից ու ըն­դու­նու­մից հե­տո Ան­նան ի­րեն նվի­րեց ման­կա­վար­ժա­կան գոր­ծու­նեու­թյանն ու գրեց գի­տա­կան աշ­խա­տու­թյուն­ներ, ո­րոնք թարգ­ման­վե­ցին շատ լե­զու­նե­րով։
1988թ., ապ­րե­լով 91 տա­րի, Ան­նան վախ­ճան­վեց տե­ղի պո­լիկ­լի­նի­կա­յում։
Այ­սօր Բու­խա­րես­տում է գտն­վում հե­րոն­տո­լո­գիա­յի ինս­տի­տու­տը, որ­տեղ օգ­նու­թյուն են ցու­ցա­բե­րում ծեր մարդ­կանց ու նրանց են նե­րար­կում ՙե­րի­տա­սար­դու­թյան պրե­պա­րա­տը՚։
Ան­նա Արս­լա­նի հա­կա­տա­րի­քա­յին թե­րա­պիա­յի օգ­նու­թյա­նը դի­մած մարդ­կանց թվում են այն­պի­սի հան­րա­հայտ դե­րա­սան­ներ, քա­ղա­քա­կան գոր­ծիչ­ներ ու ար­վես­տի մար­դիկ, ինչ­պի­սիք են Շառլ դը Գո­լը, Նի­կի­տա Խրուշ­չո­վը, Կոն­րադ Ա­դե­նաուե­րը, Չար­լի Չապ­լի­նը, Ին­դի­րա Գան­դին, Սալ­վա­դոր Դա­լին, Քըրք Դուգ­լա­սը, Իո­սիֆ Բրոզ Տի­տոն, Լի­լիան Գի­շը, Մառ­լեն Դիտ­րի­խը, Է­լի­զա­բեթ Թեյ­լո­րը, Հո Շի Մի­նը և այլք։

Հրա­պա­րա­կու­մը՝ -ի