[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԵՐԿ­ՐԱ­ՅԻՆ ԿՅԱՆ­ՔԻՑ՝ ՀԱ­ՎԵՐ­ԺՈՒ­ԹՅՈՒՆ...

Ար­մի­նե ԴԱ­ՆԻԵ­ԼՅԱՆ

ք. Մար­տու­նի

 Նո­յեմ­բե­րի 8-ին ՊԲ գն­դա­պետ, Ար­ցա­խյան ա­զա­տա­մար­տի ակ­տիվ մաս­նա­կից, ՙԱ­րա­յիկ՚ ջո­կա­տի անն­կուն մար­տիկ, ԱՀ ՙՄար­տա­կան խաչ՚ 2-րդ աս­տի­ճա­նի շքան­շա­նա­կիր Սևակ Ղու­կա­սյա­նը կդառ­նար 50 տա­րե­կան....

Նո­յեմ­բե­րի 8-ին Ճար­տար քա­ղա­քի` գն­դա­պե­տի ա­նու­նը կրող մար­զամ­շա­կու­թա­յին պա­լա­տում, տնօ­րեն Ի­րի­նա Ա­ռա­քե­լյա­նի նա­խա­ձեռ­նու­թյամբ, կազ­մա­կերպ­վեց հուշ-ե­րե­կո։
Նախ­քան մի­ջո­ցա­ռումն սկ­սե­լը Սևակ Ղու­կա­սյա­նի մար­տա­կան և ծա­ռա­յա­կից ըն­կեր­նե­րը` շրջ­վար­չա­կազ­մի ղե­կա­վար Ա­րա­րատ Մել­քու­մյա­նի գլ­խա­վո­րու­թյամբ, այ­ցե­լե­ցին գե­րեզ­մա­նոց և ծա­ղիկ­ներ խո­նար­հե­ցին լա­վա­գույն ըն­կե­րոջ շիր­մա­քա­րին։
Այ­նու­հետև, Ճար­տա­րի հու­շա­հա­մա­լի­րում հար­գան­քի տուրք մա­տու­ցե­ցին Ար­ցա­խյան ա­զա­տա­մար­տում նա­հա­տակ­ված ճար­տար­ցի­նե­րի հի­շա­տա­կին։
Հուշ-ե­րե­կո­յին ներ­կա էին նաև Սևակ Ղու­կա­սյա­նի այ­րին` Ի­րի­նա Ղու­կա­սյա­նը, զա­վակ­նե­րը, թո­ռը` փոք­րիկ Սևա­կը, հա­րա­զատ­նե­րը, Ճար­տա­րի հիմ­նարկ-ձեռ­նար­կու­թյուն­նե­րի կո­լեկ­տիվ­ներ, շր­ջա­նում տե­ղա­կայ­ված զո­րա­մա­սե­րի զին­ծա­ռա­յող­ներ, ճար­տար­ցի­ներ։
Հի­շա­տա­կի և օրհ­նան­քի խոսք ա­սաց Ն զո­րա­մա­սի հոգևոր սպա­սա­վոր Հա­րու­թյուն սար­կա­վագ Մար­տի­րո­սյա­նը։
Սևակ Ղու­կա­սյա­նին ներ­կա­յաց­րեց ու­սուց­չու­հին` Հաս­միկ Մա­յի­լյա­նը։ Սևակն ըն­տա­նի­քին նվիր­ված հո­գա­տար հայր էր, սի­րե­լի ա­մու­սին, եղ­բայր, հե­րոս մար­տիկ, Ար­ցա­խյան գո­յա­պայ­քա­րի նվի­րյալ, հմուտ հրա­մա­նա­տար։ 17-ա­մյա դպ­րո­ցա­կան Սևակն ու­սու­ցիչ­նե­րի հի­շո­ղու­թյան մեջ մնա­ցել է որ­պես քչա­խոս, կար­գա­պահ, հա­վա­սա­րակ­շռ­ված, շատ աշ­խա­տա­սեր, դա­սե­րին միշտ գե­րա­զանց պատ­րաստ ա­շա­կերտ։ Նա սի­րում էր սպոր­տը, ռազ­մա­հայ­րե­նա­սի­րա­կան մի­ջո­ցա­ռում­նե­րի ակ­տիվ մաս­նա­կից էր, ար­տա­դա­սա­րա­նա­կան, ար­տադպ­րո­ցա­կան մի­ջո­ցա­ռում­նե­րի կենտ­րո­նա­կան դեմ­քե­րից մե­կը։
Դպ­րո­ցա­կան ըն­կեր, Ն զո­րա­մա­սի հրա­մա­նա­տար, գն­դա­պետ Կա­րեն Շա­քա­րյանն օր­վա հե­րո­սի հետ մար­տա­կան հա­րուստ ու­ղի է ան­ցել։ Նա ա­ռայ­սօր ցավ է ապ­րում լա­վա­գույն ըն­կե­րոջ կորս­տյան հա­մար, սա­կայն հպար­տու­թյան զգա­ցումն ուժ տվեց նրան խո­սե­լու, ներ­կա­նե­րի հետ կիս­վե­լու իր հու­շե­րով, ո­րոնք կապ­ված էին Ս. Ղու­կա­սյա­նի ապ­րած տա­րի­նե­րի հետ:
Սևա­կը զին­վո­րա­կան բարձր պատ­րաստ­վա­ծու­թյամբ, հրա­մա­նա­տա­րա­կան մեծ ու­նա­կու­թյուն­նե­րով, հայ­րե­նա­սի­րա­կան վեհ գա­ղա­փար­նե­րով օժտ­ված զին­վո­րա­կան էր և աս­վածն ամ­րապն­դեց օ­րի­նակ­նե­րով։ Նրանք եր­կու­սով զբա­ղեց­րել են տար­բեր պաշ­տոն­ներ` դա­սա­կի հրա­մա­նա­տա­րից մինչև զո­րա­մա­սի հրա­մա­նա­տար։ Կ. Շա­քա­րյա­նը միշտ զգա­ցել է Սևա­կի ա­ջակ­ցու­թյունն ու ըն­կե­րա­կան ջերմ խոր­հուրդ­նե­րի կա­րի­քը։ Հպար­տու­թյամբ նշեց, որ Սևա­կի օ­րի­նա­կով այ­սօր սե­րունդ­ներ են դաս­տիա­րակ­վում, ով­քեր պատ­րաստ են նրա բաղ­ձա­լի ե­րա­զանքն ի­րա­կա­նու­թյուն դարձ­նել։
1987թ. Սևակն ըն­դուն­վել է ԵՊՀ բա­նա­սի­րա­կան ֆա­կուլ­տե­տը։ Եր­կու տար­վա զին­վո­րա­կան ծա­ռա­յու­թյունն ընդ­հա­տում է ու­սու­մը։ Այն շա­րու­նա­կում է զո­րացր­վե­լուց հե­տո։ Այդ ժա­մա­նակ Ար­ցա­խում և Հա­յաս­տա­նում սկս­վել էր դեպ­քե­րի գլ­խապ­տույտ զար­գա­ցու­մը։ Եր­րորդ կուր­սից, ու­սու­մը կի­սատ թող­նե­լով, Ս. Ղու­կա­սյա­նը շտա­պեց զին­վո­րագր­վել հայ­րե­նի ե­զեր­քի պաշտ­պա­նու­թյա­նը։
1992թ. մա­յի­սի 14-ին Ճար­տա­րի ՙԱ­րա­յիկ՚ ջո­կա­տի հիմ­նադր­ման գոր­ծում մեծ ներդ­րում ու­նե­ցավ նաև Ս. Ղու­կա­սյա­նը, ով ծա­ռա­յու­թյունն սկ­սեց որ­պես նռ­նա­կա­ձիգ։ Վահ­րամ Ղահ­րա­մա­նյա­նի գլ­խա­վո­րած ՙԱ­րա­յիկ՚ ջո­կա­տում ռազ­մա­գոր­ծո­ղու­թյուն­նե­րին մաս­նակ­ցեց մինչև 1993թ. վեր­ջը? 1993թ. դեկ­տեմ­բե­րից մինչև պա­տե­րազ­մի ա­վար­տը ե­ղել է Ճար­տա­րի գու­մար­տա­կի հրա­մա­նա­տա­րը։ Ս. Ղու­կա­սյան զին­վո­րի ու հմուտ հրա­մա­նա­տա­րի մա­սին սր­տի խոսք ա­սաց մար­տա­կան ըն­կեր Վ. Ղահ­րա­մա­նյա­նը։ Նա ներ­կա­յաց­րեց հուշ-ե­րե­կո­յի խոր­հուր­դը, որն է` ևս մեկ ան­գամ հան­րու­թյա­նը, մա­տաղ սերն­դին ծա­նո­թաց­նել Սևակ մար­դու տե­սա­կին, հար­գան­քի տուրք մա­տու­ցել նա­հա­տակ­նե­րի պայ­ծառ հի­շա­տա­կին։
Պա­տե­րազ­մից հե­տո Ս. Ղու­կա­սյա­նը շա­րու­նա­կել է ծա­ռա­յու­թյու­նը։ 2000թ. նշա­նակ­վել է Ն զո­րա­մա­սի շտա­բի պետ? 2002-2004թթ. սո­վո­րել է Մոսկ­վա­յի Մ. Ֆրուն­զեի ան­վան ռազ­մա­կան ա­կա­դե­միա­յում։ 2005-2008թթ. ե­ղել է Ն զո­րա­մա­սի հրա­մա­նա­տար, և միշտ լա­վա­գույնն էր։ Այս մա­սին ե­րե­կո­յի ըն­թաց­քում խո­սեց ծա­ռա­յա­կից ըն­կեր Հու­նան Հայ­րու­մյա­նը։
Հա­րա­վա­յին զո­րա­միա­վոր­ման հրա­մա­նա­տա­րի բա­րո­յա­հո­գե­բա­նա­կան ա­պա­հով­ման գծով տե­ղա­կալ, գն­դա­պետ Մա­նուկ Բա­դա­լյա­նը նշեց, որ Ար­ցա­խի ար­ժա­նա­վոր զա­վակ­նե­րից մե­կի` գն­դա­պետ Ս. Ղու­կա­սյա­նի ծնն­դյան 50-ա­մյա­կին նվիր­ված այս մի­ջո­ցա­ռու­մը գնա­հա­տե­լու լա­վա­գույն ա­ռիթ է և ըն­դգ­ծեց, որ սե­րունդ­նե­րը միշտ կհի­շեն նրան, կհետևեն նրա օ­րի­նա­կին։ 2008-2011թթ. Սևա­կը, ծա­ռա­յե­լով որ­պես հա­րա­վա­յին զո­րա­միա­վոր­ման հրա­մա­նա­տա­րի ա­ռա­ջին տե­ղա­կալ, շտա­բի պետ, վա­յե­լել է բո­լո­րի հար­գան­քը` իր մարդ­կա­յին ո­րակ­նե­րով և բարձր պա­տաս­խա­նատ­վու­թյան զգա­ցու­մով, ին­չի հա­մար անձ­նա­կազ­մը հպար­տո­րեն է հի­շում նրան։
Ս. Ղու­կա­սյա­նը զոհ­վել է 2011թ. ապ­րի­լի 29-ին, թշ­նա­մու դի­պու­կա­հա­րի գն­դա­կից. հրա­մա­նա­տա­րը գնա­ցել էր դի­պու­կա­հա­րի կող­մից զոհ­ված զին­ծա­ռա­յո­ղի դին բե­րե­լու, որ­տեղ էլ ընդ­հատ­վել է նրա կյան­քը։
Բո­լոր ե­լույթ ու­նե­ցող­նե­րը շնոր­հա­վո­րան­քի խոսք ա­սա­ցին մեծ հա­յոր­դու ծնն­դյան 50-ա­մյա­կի կա­պակ­ցու­թյամբ` նշե­լով, որ Սևա­կը բա­ցա­կա է ֆի­զի­կա­պես. նա հրա­ժեշտ է տվել երկ­րա­յին կյան­քին և քայլ ա­րել դե­պի… ան­մա­հու­թյուն:

;