comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
ԳՐԱ­ԲԱ­ՐԻՑ ՌՈՒ­ՍԵ­ՐԵՆ Է ԹԱՐԳ­ՄԱՆ­ՎԵԼ ՆԱ­ՐԵ­ԿԱ­ՑԻՆ
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԳՐԱ­ԲԱ­ՐԻՑ ՌՈՒ­ՍԵ­ՐԵՆ Է ԹԱՐԳ­ՄԱՆ­ՎԵԼ ՆԱ­ՐԵ­ԿԱ­ՑԻՆ

Երևա­նի Մա­տե­նա­դա­րա­նի ա­վագ գի­տաշ­խա­տող Մար­գա­րի­տա ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ- ՄԵԼԻՔՅԱՆԸ շուրջ 10 տա­րի նվի­րել է հայ­կա­կան բա­նա­հյու­սու­թյան գո­հար­նե­րից մե­կը` Գրի­գոր Նա­րե­կա­ցու ՙՄա­տյան ող­բեր­գու­թյա­նը՚ ռու­սե­րեն թարգ­մա­նե­լու աշ­խա­տանք­նե­րին:

 Հա­կա­ռակ պատ­կա­ռե­լի տա­րի­քին (շու­տով կբո­լո­րի նրա 100-ա­մյա­կը)` Մար­գա­րի­տա Դար­բի­նյան-Մե­լի­քյա­նը շա­րու­նա­կում է ակ­տիվ աշ­խա­տել: Հայ մա­տե­նագ­րու­թյան ան­մահ կո­թո­ղից հատ­ված­նե­րի նոր թարգ­մա­նու­թյունն օ­րերս լույս է ըն­ծայ­վել ՙBMB փրինթ՚ հրա­տա­րակ­չու­թյան կող­մից` "Кни­га мелиз­матических песнопений" ան­վան­մամբ:

Դար­բի­նյան-Մե­լի­քյա­նը վա­ղուց է զբաղ­վում ՙՄա­տյան ող­բեր­գու­թյան՚ պոե­մի ու­սում­նա­սիր­մամբ: Դեռևս 1988թ. լույս էր տե­սել պոե­մի ռու­սե­րեն թարգ­մա­նու­թյան ա­ռա­ջին գի­տա­կան տար­բե­րա­կը՝ գոր­ծըն­կե­րու­հի­ներ Մ.Դար­բի­նյան-Մե­լի­քյա­նի և Լ.Խան­լա­րյա­նի հա­մա­տեղ աշ­խա­տան­քը։ Այդ աշ­խա­տու­թյունն էլ հիմք հան­դի­սա­ցավ հե­տա­գա բո­լոր հայտ­նի գե­ղար­վես­տա­կան թարգ­մա­նու­թյուն­նե­րի հա­մար:
ՙԳի­տեք, Նա­րե­կա­ցու ար­վես­տը լիար­ժեք ըն­կա­լե­լու, ա­ռա­վել ևս՝ թարգ­մա­նե­լու հա­մար միայն գրա­բա­րի ի­մա­ցու­թյու­նը քիչ է: Ես գրա­բա­րը, Նա­րե­կա­ցու տա­ղերն ըն­կա­լում եմ ըստ իմ մտ­քում հն­չող մե­ղե­դու, ե­րաժշ­տու­թյան։ Թարգ­մա­նե­լիս պետք է գտ­նել բա­ռեր, ո­րոնք նույն­քան մե­ղե­դա­յին են հն­չում, որ­քան Նա­րե­կա­ցու պոե­զիան: Քիչ է ճիշտ թարգ­մա­նե­լը, անհ­րա­ժեշտ է փո­խան­ցել մե­ղե­դայ­նու­թյու­նը, այն­պես որ դա նույն­չափ գե­ղե­ցիկ հն­չի՚,– ա­սում է թարգ­ման­չու­հին:
"Кни­га мелиз­матических песнопений" գիրքն ընդ­գր­կում է նաև Նա­րե­կա­ցու 13 բա­նաս­տեղ­ծու­թյուն­նե­րի թարգ­մա­նու­թյուն­ներ, նա­խա­բան և գի­տա­կան մեկ­նա­բա­նու­թյուն­ներ:
Որ­պես ու­սում­նա­սի­րող` Դար­բի­նյան-Մե­լի­քյանն զբաղ­վել է ոչ միայն Նա­րե­կա­ցու ժա­ռան­գու­թյամբ: Նրա գի­տա­կան աշ­խա­տու­թյուն­ներն առ­նչ­վում են Մով­սես Խո­րե­նա­ցուն, Հով­հան­նես Դրաս­խա­նա­կերտ­ցուն, Թով­մա Արծ­րու­նուն, Շա­պուհ Բագ­րա­տու­նուն, Սի­մեոն Լե­հա­ցուն, Ստե­փա­նոս Օր­բե­լյա­նին: 70 տա­րի­նե­րի գի­տա­կան գոր­ծու­նեու­թյան ըն­թաց­քում նա թարգ­մա­նու­թյուն­ներ է կա­տա­րել նաև պարս­կե­րե­նից, գեր­մա­նե­րե­նից, անգ­լե­րե­նից, ֆրան­սե­րե­նից, ի­տա­լե­րե­նից ու ա­րա­բե­րե­նից:
Շու­տով լույս կտես­նի նրա աշ­խա­տու­թյուն­նե­րից ևս մե­կը` XIII դա­րի հայտ­նի հե­ղի­նակ­նե­րից մե­կի` ար­քե­պիս­կո­պոս Ստե­փա­նոս Օր­բե­լյա­նի (Ստե­փա­նոս Սյու­նե­ցի) ՙՊատ­մու­թյուն տանն Սի­սա­կան՚ աշ­խա­տու­թյան ռու­սե­րեն թարգ­մա­նու­թյու­նը:
ՙՀայրս հայ կա­թո­լիկ էր, մայրս՝ լե­հու­հի կա­թո­լիկ,- պատ­մում է տի­կին Մար­գա­րի­տան:- Եր­կուսն էլ շատ լավ ռու­սե­րեն գի­տեին, հայրս լե­հե­րեն չգի­տեր, իսկ մայրս չգի­տեր հա­յե­րեն: Եվ մեր տա­նը ռու­սե­րենն էր խո­սակ­ցա­կան լե­զուն: Իսկ գրա­բարն այն լե­զուն է, ո­րով սկ­սե­ցի սո­վո­րել հա­յե­րե­նը: Երբ աս­պի­րան­տու­րա ըն­դուն­վե­ցի, խո­սում էի միայն ռու­սե­րեն, աշ­խա­տում էի Գի­տու­թյուն­նե­րի ազ­գա­յին ա­կա­դե­միա­յի լեզ­վի ինս­տի­տու­տում, որ­տեղ պաշտ­պա­նե­ցի թեկ­նա­ծուա­կան թեզս և սկ­սե­ցի գրա­բար սո­վո­րել: Իմ գրա­բա­րի ու­սու­ցիչն Ա­շոտ Աբ­րա­հա­մյանն էր. նա այն­քան շատ էր սի­րում գրա­բա­րը, այն­քան լավ գի­տեր, որ ա­զատ խո­սում էր գրա­բա­րով, ինչ­պես, ա­սենք, ես՝ ռու­սե­րեն: Հենց նա էլ ինձ ո­գեշն­չեց, գրա­բա­րի նկատ­մամբ մեծ սեր ներ­շն­չեց: Ու պետք է ա­սեմ, որ գրա­բա­րը շատ ա­վե­լի լավ գի­տեմ, քան ժա­մա­նա­կա­կից հա­յե­րե­նը,- իր մա­սին պատ­մում է Մար­գա­րի­տա Դար­բի­նյան-Մե­լի­քյա­նը:
Թարգ­ման­չու­հին նաև փա­ռա­վոր մար­տա­կան ան­ցյալ ու­նի: Մեծ Հայ­րե­նա­կա­նի տա­րի­նե­րին որ­պես կա­մա­վոր մեկ­նել էր ճա­կատ, Բա­թու­միում ծա­ռա­յել էր հրե­տա­նա­յին գն­դում, մաս­նակ­ցել Ստա­լինգ­րա­դի մար­տե­րին:


armeniasputnik.am