[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԱՐ­ԺԱ­ՆԻ ԳՆԱ­ՀԱ­ՏԱ­ԿԱՆ՝ ԱՐ­ԺԱ­ՆԱ­ՎՈՐ ՄԱՐ­ԴՈՒՆ

Ա­նա­հիտ ՊԵՏ­ՐՈ­ՍՅԱՆ

 Աս­կե­րա­նի շր­ջա­նի վար­չա­կազ­մի ղե­կա­վար Հա­կոբ Ղահ­րա­մա­նյա­նի աշ­խա­տա­սե­նյա­կում տե­ղի ու­նե­ցավ Սա­րու­շե­նի նախ­կին կոլ­տն­տե­սու­թյան վար­չու­թյան, ա­պա նաև՝ հա­մայն­քի եր­կա­րա­մյա ղե­կա­վար Ար­տյու­շա Հա­րու­թյու­նյա­նի ծնն­դյան 70-ա­մյա­կին նվիր­ված պարգևատր­ման ա­րա­րո­ղու­թյուն։ Հա­կոբ Ղահ­րա­մա­նյա­նը, բարձր գնա­հա­տե­լով Ա. Հա­րու­թյու­նյա­նի ա­վանդն ու եր­կա­րա­մյա ան­բա­սիր աշ­խա­տան­քը հա­րա­զատ գյու­ղի զար­գաց­ման գոր­ծում, նրան պարգևատ­րել է վար­չա­կազ­մի պատ­վոգ­րով։

Հո­բե­լյա­րին շնոր­հա­վո­րել և բա­րե­մաղ­թանք­ներ է հղել նաև պարգևատր­ման ա­րա­րո­ղու­թյա­նը ներ­կա Յու­րի Ա­րա­մյա­նը՝ մարդ, ով կանգ­նած է ե­ղել շր­ջա­նի գյու­ղատն­տե­սու­թյան զար­գաց­ման ա­կունք­նե­րում։
Ար­ցա­խյան Շարժ­ման՝ Աս­կե­րա­նի նա­խա­ձեռ­նող խմ­բի ղե­կա­վար Սլա­վիկ Ա­ռու­շա­նյա­նը, շնոր­հա­վո­րե­լով Ար­տյու­շա Հա­րու­թյու­նյա­նին հո­բե­լյա­նի կա­պակ­ցու­թյամբ՝ ըն­դգ­ծել է նրա հա­մար­ձա­կու­թյու­նը, ան­վա­խու­թյունն ու ազն­վու­թյու­նը՝ ա­ռանձ­նա­պես Ար­ցա­խյան շարժ­ման սկզբ­նա­կան փու­լում։
Որ­պես կուս­կազ­մա­կեր­պու­թյան քար­տու­ղար, 1987-ին խի­զա­խու­թյուն և հա­մար­ձա­կու­թյուն է ու­նե­ցել մաս­նակ­ցե­լու Ար­ցա­խը Հա­յաս­տա­նին վե­րա­միա­վո­րե­լու նպա­տա­կով կազ­մա­կերպ­ված ստո­րագ­րա­հա­վա­քին։ Ար­հա­մար­հե­լով բա­զում վտանգ­ներ՝ իր աշ­խա­տա­սե­նյա­կը տրա­մադ­րում էր Շար­ժու­մը կազ­մա­կեր­պե­լու նպա­տա­կով գաղտ­նի ժո­ղով­նե­րի հա­մար։
1988 թվա­կա­նին ըն­տր­վել է Սա­րու­շե­նի կոլ­տն­տե­սու­թյան վար­չու­թյան նա­խա­գահ և աշ­խա­տել մինչև ԳԿ(Փ)Տ-նե­րի լու­ծա­րու­մը։ Մեծ էր կոլ­տն­տե­սու­թյան դե­րը գյու­ղի ինք­նա­պաշտ­պա­նա­կան ջո­կա­տի տղա­նե­րին պա­րե­նամ­թեր­քով ա­պա­հով­ման գոր­ծում։ Սա­րու­շե­նի կոլ­տն­տե­սու­թյու­նը շա­րու­նա­կա­կան ա­ջակ­ցու­թյուն էր ցու­ցա­բե­րում նաև Աս­կե­րա­նի գու­մար­տա­կին՝ գյուղմ­թեր­քով և բան­ջա­րա­բոս­տա­նա­յին կուլ­տու­րա­նե­րով։
Սա­րու­շե­նը միշտ էլ ե­ղել է շր­ջա­նի լա­վա­գույն գյու­ղե­րից մե­կը։ Ներ­կա­յում գյուղն ու­նի 380 բնա­կիչ, ա­պա­հով­ված է կեն­սա­պա­հով­ման բո­լոր անհ­րա­ժեշտ պայ­ման­նե­րով։ Իսկ Հյու­սիս-հա­րավ մայ­րու­ղու հարևա­նու­թյամբ տե­ղա­կայ­ված լի­նե­լը լրա­ցու­ցիչ հնա­րա­վո­րու­թյուն է ստեղ­ծում սա­րու­շեն­ցի­նե­րի հա­մար՝ ի­րենց ար­տադ­րան­քը տե­ղում ի­րաց­նե­լու գոր­ծում։ Ցա­վոք, այս տա­րի, կապ­ված հա­մա­ճա­րա­կի հետ, մի քիչ այլ է դրու­թյու­նը։ Սա­րու­շեն­ցի­նե­րը զբաղ­ված են հո­ղա­գոր­ծու­թյամբ և ա­նաս­նա­պա­հու­թյամբ։ Ա­մա­րա­սի հով­տի 15հա թթայ­գի­նե­րը սե­փա­կա­նաշ­նորհ­ված են, և գյու­ղա­ցի­նե­րը հա­մախ­մբ­ված կա­տա­րում են թթի բեր­քա­հա­վա­քի աշ­խա­տանք­նե­րը։
Ար­տյու­շա Հա­րու­թյու­նյանն այժմ դա­սա­խո­սում է Շու­շիի տեխ­նո­լո­գիա­կան հա­մալ­սա­րա­նում՝ որ­պես վի­րա­բու­ժու­թյան դա­սա­խոս։ Ցա­վով է նշում, որ ագ­րա­րա­յին ո­լոր­տի մաս­նա­գետ­նե­րը քիչ են։ Սա­կայն տա­րի­նե­րի հետ, կար­ծես, փոխ­վում է ի­րա­վի­ճա­կը։ Այժմ շատ ե­րի­տա­սարդ­ներ գի­տակց­ված են մո­տե­նում մաս­նա­գի­տու­թյան ընտ­րու­թյան հար­ցին։
-Ագ­րա­րա­յին ո­լոր­տի մաս­նա­գետ­ներ ենք թո­ղար­կում, և այն մեր երկ­րի հա­մար կարևո­րա­գույն ճյու­ղե­րից է։ Ա­նաս­նա­բույժն այն մաս­նա­գետն է, ով պա­տաս­խա­նատ­վու­թյուն է կրում կեն­դա­նի­նե­րի ա­ռող­ջու­թյան, երկ­րում ար­տադր­ված գյուղմ­թեր­քի ո­րա­կի և անվ­տան­գու­թյան հա­մար։ Գյու­ղատն­տես­նե­րի պա­կաս Ար­ցա­խում, ի­րոք, կա։ Սա­կայն ես հույ­սեր եմ կա­պում մեր նո­րըն­տիր նա­խա­գահ Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նի նա­խընտ­րա­կան ծրագ­րե­րի հետ, որ­տեղ մեծ տեղ է հատ­կաց­ված գյու­ղատն­տե­սու­թյան զար­գաց­մա­նը։ Իսկ Ար­ցա­խը գյու­ղատն­տե­սու­թյան զար­գաց­ման ա­ռու­մով մեծ հե­ռան­կար­ներ ու­նի։ Դա է միակ հու­սա­լի ճյու­ղը, ո­րը զար­գաց­նե­լով կշե­նաց­նենք և՜ մեր եր­կի­րը, և՜ կա­պա­հո­վենք մեր ըն­տա­նիք­նե­րը,- նշում է վաս­տա­կա­վոր ա­նաս­նա­բույ­ժը և հա­վե­լում,- Սա­րու­շենն այ­սօր օր-օ­րի զար­գա­նում է։ Գյու­ղում շատ ե­րի­տա­սարդ­ներ տներ են կա­ռու­ցում, ի­րենց ա­պա­գան տես­նում գյու­ղում։ Ու­րեմն գյու­ղը զար­գա­նա­լու և ա­ճե­լու մեծ հե­ռան­կար­ներ ու­նի։ Իսկ դա գա­լիս է նրա­նից, որ երկ­րի զար­գաց­ման ռազ­մա­վա­րու­թյու­նը ճիշտ ու­ղու վրա է։ Եր­բեք չպի­տի մո­ռա­նանք, որ թշ­նա­մի հարևան ու­նենք, և Ար­ցախն ու Հա­յաս­տա­նը ձեռք-ձեռ­քի տված պի­տի քայ­լեն դա­րե­րով, հա­զա­րա­մյակ­նե­րով։ Դա է ե­ղել մեր պա­պե­րի ե­րա­զան­քը, դա ենք կտա­կում մեր զա­վակ­նե­րին։ Մեծ ու­րա­խու­թյուն է ինձ հա­մար այն բա­նի գի­տակ­ցու­մը, որ այ­սօր Ար­ցա­խի սահ­ման­նե­րը հա­գեց­ված են ժա­մա­նա­կա­կից տեխ­նի­կա­կան մի­ջոց­նե­րով, մեր դիր­քե­րը ա­մուր են, ու­նենք հզոր և պատշ­պա­նու­նակ բա­նակ։ Այս ա­մենն ինձ հա­մար անգ­նա­հա­տե­լի նշա­նա­կու­թյուն ու­նի, և ես մե­ծա­պես հա­մոզ­ված եմ, որ բո­լո­րիս միաս­նա­կան ջան­քե­րի շնոր­հիվ Ար­ցախն ա­վե­լի ու ա­վե­լի է շե­նա­նա­լու,- ա­սաց հո­բե­լյա­րը։
Նշենք նաև, որ նույն օ­րը Ար­ցա­խի Հան­րա­պե­տու­թյան նա­խա­գահ Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նի կող­մից Ար­տյու­շա Հա­րու­թյու­նյա­նին շնորհ­վել է ՙՄխի­թար Գոշ՚ մե­դալ, իսկ ԱՀ գյու­ղատն­տե­սու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան կող­մից Սա­րու­շե­նի բազ­մա­մյա ղե­կա­վարն ար­ժա­նա­ցել է ՙՈս­կե մե­դա­լի՚։