[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԱՐՑԱԽՈՒՄ ՕՐԻՆԱԽԱԽՏՆԵՐԸ ՏԵՂ ՉՈՒՆԵՆ

Ա­նի ՄԱՆ­ԳԱ­ՍԱ­ՐՅԱՆ

Հար­ցազ­րույց ՆԳ նա­խա­րար Կա­րեն Սարգ­սյա­նի հետ

-Նախ՝ թույլ տվեք շնոր­հա­վո­րել Ձեզ՝ Ար­ցա­խի ՆԳ նա­խա­րա­րի պա­տաս­խա­նա­տու պաշ­տո­նում նշա­նակ­վե­լու առ­թիվ և հարց­նել ո՞րն է ե­ղել Ձեր ա­ռա­ջին քայ­լը։


-Շնոր­հա­կալ եմ և՜ շնոր­հա­վո­րան­քի, և՜ հար­ցազ­րույ­ցի հրա­վե­րի հա­մար։ Ինք­ներդ գի­տեք, որ հա­մա­կար­գը բա­վա­կա­նին մեծ է, ին­չը միա­ժա­մա­նակ են­թադ­րում է բարդ աշ­խա­տանք։ Այս փու­լում մենք նոր ծրագ­րեր ենք մշա­կում, պլա­նա­վո­րում մեր հե­տա­գա ա­նե­լիք­նե­րը, որ­պես­զի ներ­քին անվ­տան­գու­թյա­նը միտ­ված եր­կու կա­ռույց­նե­րի աշ­խա­տան­քը լի­նի էլ ա­վե­լի ընդ­գծ­ված ու թա­փան­ցիկ, և որ Ար­ցա­խում յու­րա­քան­չյուր քա­ղա­քա­ցի ոս­տի­կա­նի ու փր­կա­րա­րի կեր­պարն ըն­կա­լի որ­պես ըն­կե­րոջ, հա­րա­զա­տի, եղ­բոր։


-Կար­ծում եմ, թե՜ ոս­տի­կա­նու­թյու­նը, և թե՜ ԱԻՊԾ-ն կա­յա­ցած գե­րա­տես­չու­թյուն­ներ էին և 44-օ­րյա պա­տե­րազ­մի ժա­մա­նակ էլ ի­րենց, կա­րե­լի է ա­սել, գե­րա­զանց են դրսևո­րել։ Սա­կայն այ­սօր ներ­կա­յա­նում են իբրև միա­ցյալ նա­խա­րա­րու­թյուն։ Ին­չու՞։


-Ա­յո, էին և են։ Պա­տե­րազ­մի ու խա­ղաղ ժա­մա­նա­կա­հատ­վա­ծում եր­կու կա­ռույց­նե­րի գոր­ծա­ռույ­թը գրե­թե նույնն է, պար­զա­պես ըն­կա­լումն է տար­բեր։ Բայց ի­րա­վա­կան ու մար­դա­սի­րա­կան դաշ­տում ոս­տի­կա­նի ու փր­կա­րա­րի ծա­ռա­յու­թյու­նը միտ­ված է Ար­ցա­խի ու մեր հայ­րե­նա­կից­նե­րի ներ­քին անվ­տան­գու­թյա­նը։ Ես ու­զում եմ վս­տա­հեց­նել Ձեզ, որ հնա­րա­վոր ա­մեն ինչ ա­նում ենք, որ­պես­զի ներ­քին գոր­ծե­րի նա­խա­րա­րու­թյան կա­ռուց­ված­քում գոր­ծող եր­կու ու­ժա­յին կա­ռույց­նե­րում նկա­տե­լի լի­նեն բա­րե­փո­խում­նե­րը։ Այս ուղ­ղու­թյամբ մենք կոնկ­րետ քայ­լեր ար­դեն իսկ ձեռ­նար­կում ենք։


-Կա­րե­լի՞ է ա­սել, որ դա բխում է պե­տա­կան կա­ռա­վար­ման հա­մա­կար­գի օպ­տի­մա­լաց­ման քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նից։


-Ո­րո­շումն ի սկզ­բա­նե Ար­ցա­խի կա­ռա­վա­րու­թյանն է, ո­րի հիմ­քում հենց օպ­տի­մա­լաց­ման հարցն է։ Ա­յո, հենց այս պա­հին էլ նա­խա­րա­րու­թյու­նը վե­րա­նա­յում է կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյան հար­ցը և՜ ԱԻ պե­տա­կան ծա­ռա­յու­թյու­նում, և՜ ոս­տիա­կա­նու­թյան հա­մա­կար­գում մենք գնում ենք օպ­տի­մա­լաց­ման։


-Պա­տե­րազ­մի ա­ռա­ջին օ­րե­րին Ստե­փա­նա­կեր­տում ոչ մի հան­ցա­գոր­ծու­թյուն չկար։ Մար­դիկ չէին մո­տե­նում նույ­նիսկ ռմ­բա­կո­ծու­թյու­նից վթար­ված խա­նութ­նե­րին ու տնե­րին, բայց վեր­ջին օ­րերն ընդ­գծ­վե­ցին մեր քա­ղա­քին ոչ բնո­րոշ գո­ղու­թյամբ ու կո­ղո­պու­տով։ Ի՞նչ էր տե­ղի ու­նե­ցել, և ինչ­պե՞ս է ըն­թա­նում պայ­քա­րը։ Հա­ջող­վու՞մ է վե­րա­դարձ­նել թա­լան­վա­ծը։


-Ցան­կա­ցած գի­տակց­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն ինձ հա­մար ար­դա­րա­ցում չու­նի։ Չեմ բա­ցա­ռում, կո­ղո­պու­տի ու բա­ցա­հայտ գո­ղու­թյան դեպ­քեր ե­ղել են։ Պա­տե­րազ­մի օ­րե­րին բնակ­չու­թյու­նը տար­հան­ված էր, քա­ղա­քում չկար լույս ու չկար շարժ։ Այդ օ­րե­րին ինձ վե­րա­պահ­ված էր նաև պա­րե­տի պար­տա­կա­նու­թյու­նը։ Հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի մեծ մա­սը պա­րե­կա­յին ծա­ռա­յու­թյուն ի­րա­կա­նաց­նող­նե­րի կող­մից կանխ­վել է հենց դեպ­քի վայ­րում։ Կա­տար­ված դեպ­քե­րի մի մասն ար­դեն իսկ բա­ցա­հայտ­ված է, կա­տար­վում է հե­տաքն­նու­թյուն։ Նյու­թեր են նա­խա­պատ­րաստ­վում դեռևս չբա­ցա­հայտ­ված դեպ­քե­րը պար­զե­լու և կա­տա­րո­ղին պա­տաս­խա­նատ­վու­թյան են­թար­կե­լու հա­մար։


- Ձեր կար­ծի­քով՝ դժ­վա՞ր չի լի­նե­լու հա­մադ­րել այդ եր­կու` բա­վա­կա­նին լուրջ գե­րա­տես­չու­թյուն­նե­րի ծրագ­րերն ու քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նը։


-Գի­տե՞ք, ինձ հա­մար կա մեկ ճշ­մար­տու­թյուն։ Բարդ ու դժ­վար աշ­խա­տանք չի լի­նում, ե­թե կա պա­տաս­խա­նա­տու թիմ, կան աշ­խա­տան­քին նվիր­ված ծա­ռա­յող­ներ, պա­տաս­խա­նա­տու պաշ­տոն­նե­րում նշա­նակ­ված ան­ձինք։ ԱԻ պե­տա­կան ծա­ռա­յու­թյան և ոս­տի­կա­նու­թյան ու­ժե­րում մենք ու­նենք այդ նե­րու­ժը՝ հաղ­թա­հա­րե­լու բո­լոր խն­դիր­ներն ու դժ­վա­րու­թյուն­նե­րը։


-Բայց նաև նկա­տե­լի է, որ նա­խա­րա­րու­թյունն ու­նի մաս­նա­գետ­նե­րի կա­րիք և նյու­թա­տեխ­նի­կա­կան բա­զա­յի թար­մաց­ման խն­դիր։ Խնդ­րի լուծ­ման Ձեր տար­բե­րա­կը։


-Հա­մե­նայն­դեպս, ես այդ­պես չեմ մտա­ծում։ Մենք ու­նենք ո­րա­կյալ ու լուրջ կադ­րեր, ով­քեր երկ­րի հա­մար վճ­ռո­րոշ այս ժա­մա­նա­կա­հատ­վա­ծում ի­րենց դրսևո­րել են ար­ժան­վույնս և վերս­տին ա­պա­ցու­ցել փր­կա­րա­րի և ոս­տի­կա­նի ար­ժա­նա­պատ­վու­թյու­նը։ Նյու­թա­տեխ­նի­կա­կան բա­զան մինչև պա­տե­րազմն էլ պար­բե­րա­բար թար­մաց­վում էր։ Պա­տե­րազ­մի օ­րե­րին դրանց մի մա­սը թի­րա­խա­վոր­ված ռմ­բա­կո­ծու­թյան հետևան­քով դուրս է ե­կել շար­քից։ Փր­կա­րա­րի հան­դեպ ու­նե­ցած հար­գան­քի ու, որ­պես շնոր­հա­կա­լու­թյան նշան, տար­բեր ան­հատ բա­րե­րար­նե­րից ու կազ­մա­կեր­պու­թյուն­նե­րից մե­քե­նա­նե­րի և փր­կա­րա­րա­կան մի­ջոց­նե­րի ա­ջակ­ցու­թյուն ենք ստա­ցել։ Մեզ օգ­նու­թյան ձեռք են մեկ­նել ՌԴ ԱԻՆ մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րը։ Ես և իմ հա­մա­ծա­ռա­յա­կից­նե­րը շնոր­հա­կալ ենք բո­լոր նրանց, ով­քեր մտա­հոգ են Ար­ցա­խի ա­պա­գա­յով։


-Պա­րոն նա­խա­րար, երթևե­կու­թյան կա­նոն­նե­րից էլ խո­սենք. վեր­ջերս նկա­տե­լի ա­ճել է վթար­նե­րի թի­վը, ու­նենք նաև մա­հա­ցու դեպ­քեր, թե­պետ, մեր կար­ծի­քով, ո­րա­կյալ աշ­խա­տանք են ի­րա­կա­նաց­նում ծա­ռա­յու­թյան աշ­խա­տա­կից­նե­րը։


-Հետ­պա­տե­րազ­մյան ա­ռա­ջին օ­րե­րին, ա­յո, երթևե­կու­թյան կա­նոն­նե­րի խախ­տում­ներ ե­ղել են։ Մո­նի­թո­րին­գի ար­դյուն­քը ցույց է տվել, որ հի­մա դրանք բա­վա­կա­նին նվա­զել են։ Ճա­նա­պար­հա­յին ոս­տի­կա­նու­թյան հետ հա­տուկ մի­ջո­ցա­ռում­ներ ենք ի­րա­կա­նաց­նում դեպ­քե­րը կամ խախ­տում­նե­րը բա­ցա­ռե­լու հա­մար։


-Գաղտ­նիք չէ, որ մեզ մոտ կա ան­պատ­ժե­լիու­թյուն կոչ­վող հի­վան­դու­թյուն։ Մեզ հա­ջող­վե­լո՞ւ է հաս­նել ՙօ­րեն­քի ա­ռաջ բո­լո­րը հա­վա­սար են՚ պա­հան­ջին։


-Դա իմ, որ­պես նա­խա­րա­րի, ա­ռա­ջին քայ­լը կլի­նի։ Ես չեմ ու­զում դրա մա­սին խո­սել, առ­հա­սա­րակ, որ­պես ան­հատ` ես գոր­ծով ա­պա­ցու­ցող մարդ եմ։ Ա­ռա­ջի­կա­յում դուք ինք­ներդ կն­կա­տեք աս­վա­ծի իս­կու­թյու­նը։ Ար­ցախն այն­պի­սի եր­կիր չէ, որ օ­րի­նա­խախտ­նե­րը տեղ ու­նե­նան։


-Շնոր­հա­կա­լու­թյուն Ձեզ հար­ցազ­րույ­ցի հրա­վե­րը չմեր­ժե­լու հա­մար։


-Մենք բաց ենք բո­լոր լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րի ա­ռաջ և պատ­րաստ ենք հա­մա­գոր­ծակ­ցել բո­լոր մե­դիա­ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րի հետ։ Ի­րա­կա­նում Ձեզ եմ շնոր­հա­կալ մեր ո­լոր­տին անդ­րա­դառ­նա­լու հա­մար։