Error
  • JLIB_APPLICATION_ERROR_COMPONENT_NOT_LOADING
  • JLIB_APPLICATION_ERROR_COMPONENT_NOT_LOADING
  • JLIB_APPLICATION_ERROR_COMPONENT_NOT_LOADING
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
  • Error loading component: com_k2, 1
[ARM]     [RUS]     [ENG]

ԿՀԱՆ­ԴԻ­ՊԵՆՔ ՇՈՒ­ՇԻՈՒՄ, ԿԱՄ՝ Ի­ՐԱ­ԿԱՆ ԶՐՈՒՅՑ Ա­ՊԱ­ԳԱ­ՅԻ ՀԵՏ

Այս երկ­խո­սու­թյու­նը կա­րող էր և չլի­ներ, բայց ե­ղավ ու շատ տպա­վո­րիչ էր։ Ան­կեղծ ա­սեմ՝ ա­պա­գա­յի հան­դեպ նոր հույ­սե­րով լց­վե­ցի։ Երկ­խո­սու­թյու­նը մայ­րա­քա­ղա­քի դպ­րոց­նե­րից մե­կում սո­վո­րող շու­շե­ցի մի պա­տա­նյա­կի հետ էր, ո­րը հրա­ժար­վում էր իր տա­րիքն ա­սել, բայց դա, երևի, այն­քան էլ էա­կան չէ։ Հու­սամ՝ դուք էլ կտ­պա­վոր­վեք ինձ պես։ 

-Որ­տե­ղա­ցի՞ ես, տղա։
-Շու­շե­ցի եմ։
-Հի­մա Ստե­փա­նա­կեր­տո՞ւմ ես բնակ­վում։
-Հա։
-Այս­տեղ լա՞վ է քեզ հա­մար, հար­մար­վե՞լ ես ար­դեն։
-Չէ, Շու­շիում ա­վե­լի լավ էր, այն­տեղ ես ըն­կեր­ներ ու­նեի։ Հի­մա նրանք տար­բեր տե­ղեր են ապ­րում, բայց մենք պայ­մա­նա­վոր­վել ենք նո­րից հան­դի­պել Շու­շիում։
-Ե՞րբ։
-Երբ մե­ծա­նանք։ Իմ հայ­րի­կը պա­տե­րազ­մում վի­րա­վոր­վել է, նա այլևս չի կա­րող կռ­վել։ Ես պի­տի շուտ մե­ծա­նամ, որ գնամ Շու­շին ա­զա­տագ­րեմ։
-Ըն­կեր­նե­րիդ հետ պի­տի գնա՞ս։

-Ըն­կեր­նե­րիս հետ։ Ու­րիշ­ներն էլ կմիա­նան մեզ։

-Որ­տե­ղի՞ց են գա­լու նրանք։
-Տար­բեր տե­ղե­րից։
-Ճա­նա­չո՞ւմ ես նրանց։
-Չէ, բայց ցու­ցա­կով ա­նուն­նե­րը գի­տեմ։
-Ի՞նչ ցու­ցակ։
-Չեմ ա­սի։
-Լավ, մի ա­սա։ Իսկ ինձ ձեզ հետ կվերց­նե՞ք։
-Չէ։ Կգաք Շու­շի, երբ այն ար­դեն ա­զա­տագ­րած կլի­նենք։
-Դա ե՞րբ կլի­նի։
-Երբ մե­ծա­նամ։
-Քա­նի՞ տա­րե­կան ես հի­մա։
- Երբ ժա­մա­նա­կը գա՝ մե­ծա­ցած կլի­նեմ։
-Պարզ է։ Ու­րեմն՝ կհան­դի­պենք Շու­շիում։
-Կհան­դի­պենք։ Ես ե­կե­ղե­ցու մոտ էի ապ­րում։ Մեր շեն­քը թուր­քե­րը քան­դել են, բայց ո­չինչ, մենք նո­րը կկա­ռու­ցենք։ Այն ժա­մա­նակ ես ար­դեն մեծ կլի­նեմ ու ըն­կեր­նե­րիս հետ նոր շեն­քեր կկա­ռու­ցենք։
-Աստ­ված բո­լո­րիդ պա­հա­պան, տղա՛։
-Աստ­ված Շու­շիում է մնա­ցել, պի­տի նրան փր­կենք, որ­պես­զի մեզ միշտ պահ­պա­նի։
-Կպահ­պա­նի, տղա՛, շա­րու­նա­կիր հա­վա­տալ։


Զրույ­ցը գրա­ռեց
Սվետ­լա­նա ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱ­ՆԸ